20 Σεπτεμβρίου 2007

Για όλα φταίνε οι γκόμενες...

.
...οι πρώην και οι επόμενες! Οι δύο πραγματικοί εχθροί του Παπανδρέου και του Βενιζέλου
.
Του Χρήστου Λουτράδη
.
Ζούμε σε ενα ενοχικό πολιτικό σύστημα, ενοχικό όχι ομως για να προβαίνει σε διαδικασίες αυτο-κάθαρσης και συνειδητοποίσης των δικών του λαθών αλλά στο να βρίσκει εξιλαστήρια θύματα και να εξυφαίνει θεωρίες συνωμοσίας που στις περισσότερες φορές στο μόνο που συντελούν ειναι στην διαιώνιση των φαύλων καταστάσεων που οδήγησαν στα προηγούμενα λάθη.
Αναφέρομαι στον Γιώργο Παπανδρέου που φαίνεται να μην έχει αντιληφθεί οτι για την ήττα μπορεί να ευθύνεται και ο ίδιος σε κάποιο βάθμο, αλλά και στον Ευάγγελο Βενιζέλο που αν γνώριζε ή αν έβλεπε γιατί δεν έκρουε τον κώδικα του κίνδυνου τόσο καιρο; Γιατι δεν απευθυνθηκε στα αρμόδια όργανα για να εκφράσει τις αντιρρήσεις του - αν το έκανε έπρεπε να το είχε δημοσιοποίησει, αν δεν το έκανε είναι ήδη αργά.
Κατά την γνώμη μου το κυριότερο πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ ειναι ότι ο Γιώργος Παπανδρέου απέτυχε στο να καταφέρει να του προσδώσει ενα σαφη ιδεολογικό στιγμα, ο μέσος πολίτης δεν έχει λόγους να το διαχωρίσει απο την Νέα Δημοκράτια γιατι απλά ο Γιώργος Παπανδρέου δεν του έδωσε την δυνατότητα να το κάνει.
Παράλληλα, ενώ ήταν θιασώτης της ανανέωσης δεν το έκανε στη πράξη διατηρώντας την δομή αλλά και τον παρακμιακό τρόπο λειτουργίας των Τοπικών Οργανώσεων. Και να τον υπονόμευαν οπως αφήνει να εννοηθεί, αυτός κρίνεται για την αποτελεσματικότητα του υπό κάθε μορφής συνθήκες. Ο δε κ. Βενιζέλος, και ολοι οι άλλοι επίδοξοι δελφίνοι του κινήματος, κρίνονται στο αν υπονόμευαν τον Παπανδρέου. Κρίνονται επίσης και για την απουσία ιδεολογικού στίγματος για το ΠΑΣΟΚ, γιατί το περίφημο πρόγραμμα αποτελούσε προϊόν συλλογικής εργασίας που είτε δεν επικοινωνηθηκε στον κόσμο είτε επικοινωνήθηκε και δεν άρεσε.
Και οι δυο επίδοξοι ηγέτες του ΠΑΣΟΚ χρειάζεται να αντιληφθούν ότι ο μεγαλύτερος εχθρός τους ειναι η αλαζονεια και η αίσθηση του μόνιμου που τους διακατέχει. Αν αντιμετώπιζαν αυτούς τους δύο εχθρούς, οι θεωρίες συνωμοσίας θα γυρίσουν εκεί που τους αξιζουν, στα άρλεκιν, και όχι στα κεντρικά δελτία ειδήσεων των 8... Γιατί αν δεχθουμε οτι υπάρχει τώρα συνωμοσία εναντίον του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, η υπερπροβολή του Παπανδρέου απο τα ΜΜΕ της παράταξης ήταν και αυτό συνωμοσία ή μέρος της ευρύτερης λειτουργίας των μέσων; Και επειδή το προσφιλέστερο hobby των Ελλήνων ειναι να διχάζονται και να συσσωματωνονται γύρω απο ομάδες εξουσίας, μια παράκληση προς όλους μας... Ειναι καιρός πια η πολιτική ζωή του τόπου μας να ξεφύγει απο το σύνδρομο του Ολυμπιακου - Παναθηναϊκού και να συγκρουόμαστε στην αρένα των ιδεών και των αξιών που διέπουν τον καθέναν απο εμάς.
Δεν με ενδιαφέρει αν τον νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ θα τον λένε Παπανδρέου ή Βενιζέλο, ούτε αν τον επόμενο πρόεδρο της Ν.Δ. Καραμανλή, Μπακογιάννη ή Αβραμόπουλο. Με ενδιαφέρουν πολιτικοί σχηματισμοί με συγκεκριμένες αξίες, στόχους που θα διαπρέπουν στον αρένα της πολιτικής αντιπαραθεσης και όχι στην μικροπολιτική... Και σε αυτήν την αρένα κάποιος απέτυχε και το έδειξαν οι πρόσφατες εκλογές.
Δημοσίευση σχολίου