Ο διάλογος Καραμανλή με ψηφοφόρο...
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Επανάσταση στη Δημοσιογραφία των Πολιτών!
Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009
Επειγόντως, έναν γιατρό και τα χάπια μου...
Δημιούργησε εν όψει των εκλογών blog και η ...Νέα Δημοκρατία!
Από τον Γιώργο Κρόγια
http://krogias.blogspot.com/
Από το "οι κουκουλοφόροι συντονίζονται μέσω blogs"... φτάσαμε στο blog.nd.gr!!!
Ω, τι υποκρισία! Ω, τι ψέμα! Η Ν.Δ. ξαφνικά θυμήθηκε τον πολίτη και ζητάει... την γνώμη του!Πάλι ένα μήνα πριν τις εκλογές!
Αυτή τη φορά ζητά και την γνώμη ΚΑΙ του πολίτη του διαδικτύου."Θέλουμε ουσιαστική, άμεση και αληθινή μεταξύ μας επικοινωνία."Μόλις έναν μήνα πριν τις εκλογές...Τόση ευαισθησία για επικοινωνία με τον πολίτη!
Ένας πολιτικός χώρος που ούτε ένα διαδικτυακό φόρουμ δεν έχει ανοίξει ποτέ... ξαφνικά... ανοίγει... BLOG!
Είμαι σχεδόν σίγουρος από τώρα, ότι...
το πρόθεμα "blog" μπροστά από το "nd.gr" δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένα ακόμη επικοινωνιακό τρικ της Ν.Δ., στην προσπάθειά της να κερδίσει τον χαμένο χρόνο και τις κάκιστες εντυπώσεις που έχει δημιουργήσει στον χώρο αυτό.Εντυπώσεις που πηγάζουν όμως από μια αλήθεια: Ως συντηρητική παράταξη, ό,τι δεν μπορεί να ελέγξει το δαιμονοποιεί και το "αποτάσσει". Τώρα που κατάλαβε ότι δεν τα κατάφερε... άρχισε την... "προσέγγιση". Μόνο που και πάλι είναι επιφανειακή και υποκριτική!Τόσο "ουσιαστική, άμεση και αληθινή" θα είναι αυτή η επικοινωνία...
Προσπαθούν να υφαρπάξουν για ακόμη μια φορά (όπως και στις εκλογές του 2007) την συμπάθεια και την ψήφο ΚΑΙ αυτού του χώρου. Χώρου που σε ανύποπτο χρόνο, όταν ακόμα πολλοί νεοδημοκράτες -και μη- κορόιδευαν τον Παπανδρέου για το laptop του, αυτός τον είχε χαρακτηρίσει ως "οξυγόνο για την δημοκρατία μας"...
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Αρκουδάκι θύμα τροχαίου...
Aπό το http://epirusgate.blogspot.com/
.
Ένα ακόμη αρκουδάκι βρήκε τραγικό θάνατο χθες τα ξημερώματα, όταν χτυπήθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο στην παλαιά Εθνική Οδό Κοζάνης-Καστοριάς, λίγα μόλις 24ωρα μετά το θάνατο ενός ακόμη στον οικισμό Μανιάκι Καστοριάς.
Το 10χρονο αρκουδάκι, βάρους 220 κιλών,βρήκε ακαριαίο θάνατο και μεταφέρθηκε με όχημα του «Αρκτούρου» στο δασαρχείο Τσοτυλίου και στη συνέχεια στο κτηνιατρικό κέντρο Βοΐου, όπου διενεργήθηκε νεκροψία.
Θα πρέπει να σημειωθεί πως είναΈνα ακόμη αρκουδάκι βρήκε τραγικό θάνατο τα ξημερώματα, όταν χτυπήθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο στην παλαιά Εθνική Οδό Κοζάνης-Καστοριάς, λίγα μόλις 24ωρα μετά το θάνατο ενός ακόμη στον...
οικισμό Μανιάκι Καστοριάς.Το 10χρονο αρκουδάκι, βάρους 220 κιλών,βρήκε ακαριαίο θάνατο και μεταφέρθηκε με όχημα του «Αρκτούρου» στο δασαρχείο Τσοτυλίου και στη συνέχεια στο κτηνιατρικό κέντρο Βοΐου, όπου διενεργήθηκε νεκροψία. Θα πρέπει να σημειωθεί πως είναι το 14ο αρκουδάκι-θύμα τροχαίου δυστυχήματος την τελευταία πενταετία!
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
.
Ένα ακόμη αρκουδάκι βρήκε τραγικό θάνατο χθες τα ξημερώματα, όταν χτυπήθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο στην παλαιά Εθνική Οδό Κοζάνης-Καστοριάς, λίγα μόλις 24ωρα μετά το θάνατο ενός ακόμη στον οικισμό Μανιάκι Καστοριάς.Το 10χρονο αρκουδάκι, βάρους 220 κιλών,βρήκε ακαριαίο θάνατο και μεταφέρθηκε με όχημα του «Αρκτούρου» στο δασαρχείο Τσοτυλίου και στη συνέχεια στο κτηνιατρικό κέντρο Βοΐου, όπου διενεργήθηκε νεκροψία.
Θα πρέπει να σημειωθεί πως είναΈνα ακόμη αρκουδάκι βρήκε τραγικό θάνατο τα ξημερώματα, όταν χτυπήθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο στην παλαιά Εθνική Οδό Κοζάνης-Καστοριάς, λίγα μόλις 24ωρα μετά το θάνατο ενός ακόμη στον...
οικισμό Μανιάκι Καστοριάς.Το 10χρονο αρκουδάκι, βάρους 220 κιλών,βρήκε ακαριαίο θάνατο και μεταφέρθηκε με όχημα του «Αρκτούρου» στο δασαρχείο Τσοτυλίου και στη συνέχεια στο κτηνιατρικό κέντρο Βοΐου, όπου διενεργήθηκε νεκροψία. Θα πρέπει να σημειωθεί πως είναι το 14ο αρκουδάκι-θύμα τροχαίου δυστυχήματος την τελευταία πενταετία!
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Νέο "μήνυμα" στέλνει ο Αρ. Παυλίδης!
1apokalipsi.jpg)
"Αθωώστε" με για να παραιτηθώ από βουλευτής...
.
Από τον Γιάννη Δαίδαλο
Το θέμα της παραίτησης του Αριστοτέλη Παυλίδη από το βουλευτικό αξίωμα επανέρχεται αλλά από ...άλλο δρόμο.Ο πρώην υπουργός διαμηνύει τώρα, σύμφωνα με πληροφορίες μας, ότι μπορεί να παραιτηθεί από βουλευτής αλλά υπό την προϋπόθεση ότι το βράδυ της Δευτέρας η πλειοψηφία της Βουλής - δηλαδή της ΝΔ - δεν θα τον παραπέμψει στο Ειδικό Δικαστήριο.
Δηλαδή, ο κ. Παυλίδης θέλει να βγει "αθώος" και να μην έχει πια...
τον κίνδυνο ποινικής εμπλοκής για να παραιτηθεί -και φυσικά να μην πολιτευθεί εκ νέου.
Με αυτή την κίνηση, όπως λέει, διευκολύνει και ανακουφίζει πολιτικά και τη ΝΔ που τον "ξεφορτώνεται" και δεν θα στηρίζει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της, των 151 εδρών, σε αυτόν.
Με λίγα λόγια, ο Αρ. Παυλίδης ζητά την "αθώωση" του ως αντάλλαγμα για την παραίτησή του.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Aπό την απεργιακή συγκέντρωση...
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Για την επίσκεψη Καραμανλή στην Αλβανία...
Από το http://www.sfeva.gr/
Με μεγάλη έκπληξη και απορία τα μέλη της ΣΦΕΒΑ, παρακολουθήσαμε ταδιαδραματισθέντα κατά την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού κ. Κων.Καραμανλή στην Αλβανία την περασμένη Δευτέρα 27-4-2009. Κανείς βεβαίωςδεν διαφωνεί με την προσπάθεια να καλλιεργηθούν σχέσεις φιλίας καισυνεργασίας με τους γειτονικούς μας λαούς.
Ωστόσο δεν περιμέναμε ποτέ ότι...
στις επαφές της, η ελληνική κυβέρνηση (μετά από αφωνία 5ημερών) θα άφηνε εντελώς αναπάντητη τη σοβαρότατη αλβανική δικαστικήπρόκληση εις βάρος του αγωνιστή προέδρου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και δημάρχου Χειμάρρας κ. Βασ. Μπολάνου.
Έντονη επίσης ήταν η απογοήτευση που μας εξέφρασαν πολλοίΒορειοηπειρώτες που παρακολούθησαν τον κ. Καραμανλή να αναφέρεταιαόριστα σε μειονότητες, να σιωπά επί της ουσίας στα φλέγοντα θέματαπου απασχολούν τους Βορειοηπειρώτες (εκπαίδευση, ελευθερία θρησκείας,ελεύθερη απογραφή, καταπάτηση περιουσιών, κ.α.), να εξισώνει για πρώτηφορά τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες με τους αλβανούς μετανάστες στηνΕλλάδα, και να εναγκαλίζεται την αλβανική πολιτική ηγεσία δίνοντας μίαπλαστή εικόνα ότι διώξεις δεν υφίστανται και όλα βαίνουν καλώς στιςμεταξύ μας σχέσεις. Αλήθεια, έχει ξεκαθαρίσει η επίσημη Ελλάδα ποιάπεριοχή θεωρεί ως Βόρειο Ήπειρο; Αποδεχόμαστε ότι είναι μόνο οιμειονοτικές ζώνες(τα 99 χωριά του Αργυροκάστρου και των Αγίων Σαράντα)όπως δηλώνουν οι Αλβανοί, και αν όχι γιατί δεν το θέτουμε στιςδιμερείς συνομιλίες με τους Αλβανούς; Και δεν μπορούσε ο Έλληναςπρωθυπουργός (εφόσον τελικά πραγματοποίησε την επίσκεψη) να αφιερώσειλίγες ώρες για μία επίσκεψη στη Βόρειο Ήπειρο,στέλνοντας και ταανάλογα μηνύματα, αλλά περιορίστηκε να συναντήσει την ηγεσία τηςομογένειας (δηλ. τον υπόδικο για τους Αλβανούς κ.Β.Μπολάνο) ανεπίσημα,στο περιθώριο του προγράμματός του; Πολύ περισσότερο θλιβόμαστε αναληθεύουν τα γραφέντα σε αλβανικές εφημερίδες ότι υπήρξε αμοιβαίαυποχώρηση από δηλώσεις τόσο για τη Βόρειο Ήπειρο από την πλευρά μας,όσο και για το θέμα των Τσάμηδων από την πλευρά των Αλβανών, καθώςεξισώνονται δύο εντελώς ετεροβαρή και ανόμοια ζητήματα.. Αν πάλι όπωςέγραψαν οι δημοσιογράφοι που κάλυψαν την επίσκεψη, θεωρείται επιτυχίαη υπογραφή συμφωνίας για την υφαλοκρηπίδα (που έγινε σύμφωνα με τοδιεθνές δίκαιο) και τα στρατιωτικά νεκροταφεία (με την“μεγαλοψυχία” της Αλβανίας που επέτρεψε ένα επιπλέον απότο ήδη υπάρχον) λυπούμαστε βαθύτατα για τους στόχους που θέτει ηελληνική διπλωματία. Πολύ φοβούμαστε ότι με τον τρόπο αυτό όχι μόνο δεν στηρίζουμε τουςαδελφούς μας αλλά αποθαρρύνονται και οι λίγοι Βορειοηπειρώτες πουαγωνίζονται στις πατρογονικές τους εστίες ενάντια σε κάθε είδουςπιέσεις και δυσκολίες, καθώς η Ελλάδα φαίνεται να αντιμετωπίζει τοθέμα όχι ως πρωτεύον εθνικό ζήτημα, αλλά υποτονικά, μέσα στο όλοπλέγμα των σχέσεων μας με την Αλβανία.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Με μεγάλη έκπληξη και απορία τα μέλη της ΣΦΕΒΑ, παρακολουθήσαμε ταδιαδραματισθέντα κατά την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού κ. Κων.Καραμανλή στην Αλβανία την περασμένη Δευτέρα 27-4-2009. Κανείς βεβαίωςδεν διαφωνεί με την προσπάθεια να καλλιεργηθούν σχέσεις φιλίας καισυνεργασίας με τους γειτονικούς μας λαούς.
Ωστόσο δεν περιμέναμε ποτέ ότι...
στις επαφές της, η ελληνική κυβέρνηση (μετά από αφωνία 5ημερών) θα άφηνε εντελώς αναπάντητη τη σοβαρότατη αλβανική δικαστικήπρόκληση εις βάρος του αγωνιστή προέδρου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και δημάρχου Χειμάρρας κ. Βασ. Μπολάνου.
Έντονη επίσης ήταν η απογοήτευση που μας εξέφρασαν πολλοίΒορειοηπειρώτες που παρακολούθησαν τον κ. Καραμανλή να αναφέρεταιαόριστα σε μειονότητες, να σιωπά επί της ουσίας στα φλέγοντα θέματαπου απασχολούν τους Βορειοηπειρώτες (εκπαίδευση, ελευθερία θρησκείας,ελεύθερη απογραφή, καταπάτηση περιουσιών, κ.α.), να εξισώνει για πρώτηφορά τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες με τους αλβανούς μετανάστες στηνΕλλάδα, και να εναγκαλίζεται την αλβανική πολιτική ηγεσία δίνοντας μίαπλαστή εικόνα ότι διώξεις δεν υφίστανται και όλα βαίνουν καλώς στιςμεταξύ μας σχέσεις. Αλήθεια, έχει ξεκαθαρίσει η επίσημη Ελλάδα ποιάπεριοχή θεωρεί ως Βόρειο Ήπειρο; Αποδεχόμαστε ότι είναι μόνο οιμειονοτικές ζώνες(τα 99 χωριά του Αργυροκάστρου και των Αγίων Σαράντα)όπως δηλώνουν οι Αλβανοί, και αν όχι γιατί δεν το θέτουμε στιςδιμερείς συνομιλίες με τους Αλβανούς; Και δεν μπορούσε ο Έλληναςπρωθυπουργός (εφόσον τελικά πραγματοποίησε την επίσκεψη) να αφιερώσειλίγες ώρες για μία επίσκεψη στη Βόρειο Ήπειρο,στέλνοντας και ταανάλογα μηνύματα, αλλά περιορίστηκε να συναντήσει την ηγεσία τηςομογένειας (δηλ. τον υπόδικο για τους Αλβανούς κ.Β.Μπολάνο) ανεπίσημα,στο περιθώριο του προγράμματός του; Πολύ περισσότερο θλιβόμαστε αναληθεύουν τα γραφέντα σε αλβανικές εφημερίδες ότι υπήρξε αμοιβαίαυποχώρηση από δηλώσεις τόσο για τη Βόρειο Ήπειρο από την πλευρά μας,όσο και για το θέμα των Τσάμηδων από την πλευρά των Αλβανών, καθώςεξισώνονται δύο εντελώς ετεροβαρή και ανόμοια ζητήματα.. Αν πάλι όπωςέγραψαν οι δημοσιογράφοι που κάλυψαν την επίσκεψη, θεωρείται επιτυχίαη υπογραφή συμφωνίας για την υφαλοκρηπίδα (που έγινε σύμφωνα με τοδιεθνές δίκαιο) και τα στρατιωτικά νεκροταφεία (με την“μεγαλοψυχία” της Αλβανίας που επέτρεψε ένα επιπλέον απότο ήδη υπάρχον) λυπούμαστε βαθύτατα για τους στόχους που θέτει ηελληνική διπλωματία. Πολύ φοβούμαστε ότι με τον τρόπο αυτό όχι μόνο δεν στηρίζουμε τουςαδελφούς μας αλλά αποθαρρύνονται και οι λίγοι Βορειοηπειρώτες πουαγωνίζονται στις πατρογονικές τους εστίες ενάντια σε κάθε είδουςπιέσεις και δυσκολίες, καθώς η Ελλάδα φαίνεται να αντιμετωπίζει τοθέμα όχι ως πρωτεύον εθνικό ζήτημα, αλλά υποτονικά, μέσα στο όλοπλέγμα των σχέσεων μας με την Αλβανία.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Εκπληξη! Ο Γ. Καρατζαφέρης πήγε στο μνημόσυνο του Αλ. Παναγούλη...
.
Παλιοί συναγωνιστές και φίλοι του Αλέκου Παναγούλη έδωσαν το παρών κατά την επιμνημόσυνη δέηση που τελέστηκε σήμερα το μεσημέρι στο Α' Nεκροταφείο Αθηνών για τον μεγάλο αγωνιστή της δημοκρατίας και το σύμβολο της αντιδικτατορικής αντίστασης.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Από τον Τάσο Γοργορίνη
.Παλιοί συναγωνιστές και φίλοι του Αλέκου Παναγούλη έδωσαν το παρών κατά την επιμνημόσυνη δέηση που τελέστηκε σήμερα το μεσημέρι στο Α' Nεκροταφείο Αθηνών για τον μεγάλο αγωνιστή της δημοκρατίας και το σύμβολο της αντιδικτατορικής αντίστασης.Δυστυχώς, για άλλη μια φορά ηχηρή ήταν η απουσία εκπροσώπων των σημερινών ηγεσιών των κομμάτων. Φέτος όμως σημειώθηκε μια εξαίρεση που προκάλεσε εντύπωση.
Στο μνημόσυνο ήταν παρών ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης μαζί με τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος και βουλευτή Θεσσαλονίκης Κυριάκο Βελόπουλο.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Και το ΕΑΡ στις ευρωεκλογές...
.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Από την ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ του Ε.Α.Ρ
Το Ε.Α.Ρ. (ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΟ ΡΕΥΜΑ) αποφάσισε τη συμμετοχή του στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου 2009 σε συνεργασία με αμεσοδημοκρατικά και οικολογικά κόμματα και κινήσεις.
Το Ε.Α.Ρ. (ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΟ ΡΕΥΜΑ) αποφάσισε τη συμμετοχή του στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου 2009 σε συνεργασία με αμεσοδημοκρατικά και οικολογικά κόμματα και κινήσεις.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Η αφίσα του Δημ. Βεργή για τις ευρωεκλογές...
(Κάντε κλικ επάνω στην αφίσα για να μεγαλώσει)
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
H δήλωση Καραμανλή το 1992...
Του Θωμά Ακρωτηριανάκη
.
Στις 28 τ' Απρίλη του 1992, και Τρίτη της Λαμπρής, (αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 17 χρόνια, και μνημονεύεται το γεγονός) ο Κ. Γ.Καραμανλής έκανε την ακόλουθη δημόσια δήλωση, δακρύζοντας:
" ...ΕΛΠΙΖΩ ΣΥΝΕΠΩΣ ΟΤΙ ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ ΜΑΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΡΑ ΜΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ".
Ισως να έκανε τη δήλωση αυτή, όχι ειλικρινά, όχι επειδή είχε μια αυθεντική δυσφορία-αντίθεση με τους "συμμάχους και εταίρους μας" στο ζήτημα της Μακεδονίας, αλλά δημαγωγικά και προς εκτόνωση της ελληνικής κοινής γνώμης, σε μια προσπάθεια να υπάρξει σιγά-σιγά μια βαθμιαία σχετική μεταστροφή της...
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
.
Στις 28 τ' Απρίλη του 1992, και Τρίτη της Λαμπρής, (αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 17 χρόνια, και μνημονεύεται το γεγονός) ο Κ. Γ.Καραμανλής έκανε την ακόλουθη δημόσια δήλωση, δακρύζοντας:" ...ΕΛΠΙΖΩ ΣΥΝΕΠΩΣ ΟΤΙ ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ ΜΑΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΡΑ ΜΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ".
Ισως να έκανε τη δήλωση αυτή, όχι ειλικρινά, όχι επειδή είχε μια αυθεντική δυσφορία-αντίθεση με τους "συμμάχους και εταίρους μας" στο ζήτημα της Μακεδονίας, αλλά δημαγωγικά και προς εκτόνωση της ελληνικής κοινής γνώμης, σε μια προσπάθεια να υπάρξει σιγά-σιγά μια βαθμιαία σχετική μεταστροφή της...
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Η εργατική Πρωτομαγιά 1886 -2009...
Από τον Αναστάσιο Κουτσούκο*
.
1886 Σικάγο
Η εργατική Πρωτομαγιά ξεκίνησε – όσο και αν είναι παράδοξο από της Η.Π.Α. Στην Πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886 στις ΗΠΑ συμμετείχαν γύρω στο μισό εκατομμύριο εργάτες. Σημαντικές απεργίες και διαδηλώσεις έγιναν στις περισσότερες από τις μεγάλες πόλεις, αλλά και στις μικρές πόλεις και κωμοπόλεις. Επίκεντρο, όμως, του αγώνα αναδείχτηκε το Σικάγο, με 90.000 διαδηλωτές στους δρόμους.
Στις 3 Μάη 1886, η αστυνομία πυροβόλησε εν ψυχρώ εναντίον εργατών που διαδήλωναν - κατά των απεργοσπαστών - έξω από το εργοστάσιο θεριστικών μηχανών Μακ Κόρμικ. Το αποτέλεσμα ήταν να δολοφονηθούν εν ψυχρώ 4 διαδηλωτές και να τραυματιστούν αρκετοί.
Στις 4 Μάη 1886, οι εργάτες του Σικάγο πραγματοποίησαν διαδήλωση διαμαρτυρίας στο Χέιμαρκετ, όπου κάποιος προβοκάτορας έριξε βόμβα, σκοτώνοντας έναν και...
τραυματίζοντας πάνω από 70 αστυνομικούς. Οι υπόλοιποι αστυνομικοί ανασυγκροτήθηκαν κι άρχισαν να πυροβολούν εναντίον του πλήθους, προκαλώντας πλήθος τραυματιών και τουλάχιστον έναν νεκρό.
Στις 20 Ιούλη του 1889, το ιδρυτικό συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς κατέληξε σε μια απόφαση που σφράγισε την ιστορία του εργατικού κινήματος σε ολόκληρο τον κόσμο. «Σκοπός μας - έλεγε η απόφαση- είναι να οργανωθεί μια μεγαλειώδης διαδήλωση σε συγκεκριμένη ημερομηνία, με τέτοιο τρόπο ώστε ταυτόχρονα σ’ όλες τις χώρες και σ’ όλες τις πόλεις, την ίδια συμφωνημένη ημέρα, οι εργάτες να απαιτήσουν απ’ τις δημόσιες αρχές να μειώσουν με νόμο την εργάσιμη ημέρα στις οκτώ ώρες και να εφαρμόσουν στην πράξη τις υπόλοιπες αποφάσεις του Συνεδρίου του Παρισιού.
Έχοντας υπόψη το γεγονός ότι μια παρόμοια διαδήλωση έχει ήδη αποφασιστεί για την 1η Μαΐου 1890 από την Αμερικάνικη Ομοσπονδία Εργασίας στο Συνέδριό της, το οποίο συνήλθε στο Σαιντ Λούις τον Δεκέμβριο του 1888, η ημερομηνία αυτή υιοθετείται και για την διεθνή διαδήλωση. Οι εργάτες των διαφόρων χωρών θα πρέπει να οργανώσουν την διαδήλωση αυτή σύμφωνα με τις συνθήκες που τους έχουν επιβληθεί απ’ την συγκεκριμένη κατάσταση κάθε χώρας». Έτσι γεννήθηκε η Εργατική Πρωτομαγιά.
1893 Ελλάδα
Η πρώτη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα γιορτάστηκε το 1893, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη, που ιδρύθηκε από τον τελευταίο στις 20 Ιούλη του 1890.
Στις 3 Ιούνη 1893 του ιδίου έτους ο Καλλέργης εξέδωσε την εφημερίδα «Σοσιαλιστής». Ο Κεντρικός Σοσιαλιστικός Σύλλογος ήταν βεβαίως μια οργάνωση σοσιαλιστικού προσανατολισμού, πράγμα καθόλου παράξενο για εκείνη την εποχή, αφού και το ελληνικό εργατικό κίνημα ήταν στα σπάργανα.
Το 1893, όμως, ο γιορτασμός της Πρωτομαγιάς και μαζικός ήταν - αν λάβουμε υπόψη το μέγεθος και το βαθμό ωριμότητας του ελληνικού λαού - και αισθητός έγινε. Φυσικά, υπήρξε κατάλληλη προετοιμασία και η σοσιαλιστική κίνηση είχε αναπτυχθεί αρκετά σε σχέση με το παρελθόν.
Μετά τον επιτυχή γιορτασμό της Πρωτομαγιάς του 1893 και τα όσα επακολούθησαν με την επίδοση του ψηφίσματος, τη σύλληψη και την καταδίκη του Καλλέργη, κυριάρχησε ενωτικό πνεύμα στις τάξεις των σοσιαλιστικών ομάδων της εποχής. Είτε από πολιτικό υπολογισμό, είτε γιατί ήταν πλέον φανερό πως ο αντίπαλος ήταν κοινός, οι ομάδες αυτές κινήθηκαν στην κατεύθυνση ενός ενωτικού γιορτασμού της παγκόσμιας μέρας της εργατικής τάξης, κάτι που - παρά τις διαφορές τους - κατάφεραν να φέρουν σε πέρας στις πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις του 1894.
2009 Τουλούση
Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γεώργιος Παπανδρέου στο Συνέδριο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών στην Τουλούση δήλωσε τα εξής: Ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, σας φέρνω μήνυμα αλληλεγγύης και νίκης, μήνυμα για μια σοσιαλιστική Ευρώπη και για μια ισχυρή σοσιαλιστική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι ένα μήνυμα κοινής δράσης για να βγάλουμε την Ευρώπη από το αδιέξοδο της κρίσης.
Ολόκληρος ο κόσμος βιώνει τώρα μια βαθιά πολιτική και οικονομική κρίση. Ήταν αυτή η κρίση αναπόφευκτη; Ήταν στοιχείο του οικονομικού κύκλου και δεν έχει σχέση με την πολιτική; Όχι! Η κρίση δημιουργήθηκε από τη νεοσυντηρητική πολιτική της Δεξιάς. Της Δεξιάς που θα ηττηθεί κατά κράτος στις εκλογές του Ιουνίου. Όταν θα ψηφίζουν, οι πολίτες της Ευρώπης πρέπει να αποφασίσουν τι θέλουν:
- Έξοδο από την κρίση ή χρεοκοπία;
- Αξιοπρέπεια ή φτώχεια;
- Κοινωνική μεταχείριση των μεταναστών ή διατήρηση των κοινωνικών συγκρούσεων;
- Εργασία ή ανεργία;
- Συμμετοχή, ισότητα των γυναικών ή διακρίσεις;
- Πράσινη ανάπτυξη ή οικονομική ύφεση;
- Διατήρηση των προνομίων της οικονομικής συντεχνίας ή προστασία των πολιτών;
- Κοινωνική δικαιοσύνη ή ανισότητες;
Ο αυριανός Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου τόνισε επίσης: «Ο λαός της χώρας μου, μαζί με την υπόλοιπη Ευρώπη, έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους και θα επιλέξει τους σοσιαλιστές, για το καλό της Ευρώπης μας. Αυτό το μήνυμα σας φέρνω απόψε. Ένα μήνυμα, που έρχεται από την Ελλάδα κι από κάθε γωνιά της Ευρώπης. Ένα μήνυμα νίκης. Μήνυμα μιας νέας φωνής για μια δίκαιη κοινωνία, μια ανθρώπινη κοινωνία. Θα πετύχουμε»!
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, αναφέρθηκε στους στόχους του μιλώντας στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του πανεπιστημίου "London School of Economics"."Στόχος μου είναι να δημιουργήσω στην Ελλάδα ένα μοντέλο δημοκρατικής διακυβέρνησης", υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και εξήγησε ότι αυτό που θέλει να πετύχει είναι: "να έχει ο πολίτης δικαιώματα και ευθύνες, να απολαμβάνει τα δικαιώματά του και να μην είναι αποκομμένος από την εξουσία, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σήμερα, που ο πολίτης είναι αποξενωμένος και απομονωμένος από ένα διεφθαρμένο κράτος".
Το Πασοκ σαρώνει σε όλη την Ελλάδα με ποσοστό διαφοράς 11% με ανοδική τάση και σχηματίζει ισχυρή, αυτοδύναμη, δημοκρατική κυβέρνηση όλων των Ελλήνων!! Η αλλαγή έρχεται !!! Το παλλαϊκό ποτάμι είναι πλέον ορμητικότατο τσουνάμι και δεν γυρίζει πίσω!!! Σε όλη την Ελλάδα και την Ευρώπη φυσάει ο ούριος άνεμος της «αλλαγής». Επιτέλους τέλος. Η Ελλάδα άλλαξε οριστικά και αμετάκλητα σελίδα μια για πάντα!!!"
Εκλογές Εδώ και Τώρα με Υπηρεσιακή διακομματική Κυβέρνηση.
Νυν υπέρ πάντων ο αγών!!!
*Δρ Αναστάσιος Κουτσούκος
Υποψήφιος Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β΄ Αθήνας
http://www.koutsoukos-anastasios.gr/
.
1886 ΣικάγοΗ εργατική Πρωτομαγιά ξεκίνησε – όσο και αν είναι παράδοξο από της Η.Π.Α. Στην Πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886 στις ΗΠΑ συμμετείχαν γύρω στο μισό εκατομμύριο εργάτες. Σημαντικές απεργίες και διαδηλώσεις έγιναν στις περισσότερες από τις μεγάλες πόλεις, αλλά και στις μικρές πόλεις και κωμοπόλεις. Επίκεντρο, όμως, του αγώνα αναδείχτηκε το Σικάγο, με 90.000 διαδηλωτές στους δρόμους.
Στις 3 Μάη 1886, η αστυνομία πυροβόλησε εν ψυχρώ εναντίον εργατών που διαδήλωναν - κατά των απεργοσπαστών - έξω από το εργοστάσιο θεριστικών μηχανών Μακ Κόρμικ. Το αποτέλεσμα ήταν να δολοφονηθούν εν ψυχρώ 4 διαδηλωτές και να τραυματιστούν αρκετοί.
Στις 4 Μάη 1886, οι εργάτες του Σικάγο πραγματοποίησαν διαδήλωση διαμαρτυρίας στο Χέιμαρκετ, όπου κάποιος προβοκάτορας έριξε βόμβα, σκοτώνοντας έναν και...
τραυματίζοντας πάνω από 70 αστυνομικούς. Οι υπόλοιποι αστυνομικοί ανασυγκροτήθηκαν κι άρχισαν να πυροβολούν εναντίον του πλήθους, προκαλώντας πλήθος τραυματιών και τουλάχιστον έναν νεκρό.
Στις 20 Ιούλη του 1889, το ιδρυτικό συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς κατέληξε σε μια απόφαση που σφράγισε την ιστορία του εργατικού κινήματος σε ολόκληρο τον κόσμο. «Σκοπός μας - έλεγε η απόφαση- είναι να οργανωθεί μια μεγαλειώδης διαδήλωση σε συγκεκριμένη ημερομηνία, με τέτοιο τρόπο ώστε ταυτόχρονα σ’ όλες τις χώρες και σ’ όλες τις πόλεις, την ίδια συμφωνημένη ημέρα, οι εργάτες να απαιτήσουν απ’ τις δημόσιες αρχές να μειώσουν με νόμο την εργάσιμη ημέρα στις οκτώ ώρες και να εφαρμόσουν στην πράξη τις υπόλοιπες αποφάσεις του Συνεδρίου του Παρισιού.
Έχοντας υπόψη το γεγονός ότι μια παρόμοια διαδήλωση έχει ήδη αποφασιστεί για την 1η Μαΐου 1890 από την Αμερικάνικη Ομοσπονδία Εργασίας στο Συνέδριό της, το οποίο συνήλθε στο Σαιντ Λούις τον Δεκέμβριο του 1888, η ημερομηνία αυτή υιοθετείται και για την διεθνή διαδήλωση. Οι εργάτες των διαφόρων χωρών θα πρέπει να οργανώσουν την διαδήλωση αυτή σύμφωνα με τις συνθήκες που τους έχουν επιβληθεί απ’ την συγκεκριμένη κατάσταση κάθε χώρας». Έτσι γεννήθηκε η Εργατική Πρωτομαγιά.
1893 Ελλάδα
Η πρώτη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα γιορτάστηκε το 1893, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη, που ιδρύθηκε από τον τελευταίο στις 20 Ιούλη του 1890.
Στις 3 Ιούνη 1893 του ιδίου έτους ο Καλλέργης εξέδωσε την εφημερίδα «Σοσιαλιστής». Ο Κεντρικός Σοσιαλιστικός Σύλλογος ήταν βεβαίως μια οργάνωση σοσιαλιστικού προσανατολισμού, πράγμα καθόλου παράξενο για εκείνη την εποχή, αφού και το ελληνικό εργατικό κίνημα ήταν στα σπάργανα.
Το 1893, όμως, ο γιορτασμός της Πρωτομαγιάς και μαζικός ήταν - αν λάβουμε υπόψη το μέγεθος και το βαθμό ωριμότητας του ελληνικού λαού - και αισθητός έγινε. Φυσικά, υπήρξε κατάλληλη προετοιμασία και η σοσιαλιστική κίνηση είχε αναπτυχθεί αρκετά σε σχέση με το παρελθόν.
Μετά τον επιτυχή γιορτασμό της Πρωτομαγιάς του 1893 και τα όσα επακολούθησαν με την επίδοση του ψηφίσματος, τη σύλληψη και την καταδίκη του Καλλέργη, κυριάρχησε ενωτικό πνεύμα στις τάξεις των σοσιαλιστικών ομάδων της εποχής. Είτε από πολιτικό υπολογισμό, είτε γιατί ήταν πλέον φανερό πως ο αντίπαλος ήταν κοινός, οι ομάδες αυτές κινήθηκαν στην κατεύθυνση ενός ενωτικού γιορτασμού της παγκόσμιας μέρας της εργατικής τάξης, κάτι που - παρά τις διαφορές τους - κατάφεραν να φέρουν σε πέρας στις πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις του 1894.
2009 Τουλούση
Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γεώργιος Παπανδρέου στο Συνέδριο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών στην Τουλούση δήλωσε τα εξής: Ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, σας φέρνω μήνυμα αλληλεγγύης και νίκης, μήνυμα για μια σοσιαλιστική Ευρώπη και για μια ισχυρή σοσιαλιστική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι ένα μήνυμα κοινής δράσης για να βγάλουμε την Ευρώπη από το αδιέξοδο της κρίσης.
Ολόκληρος ο κόσμος βιώνει τώρα μια βαθιά πολιτική και οικονομική κρίση. Ήταν αυτή η κρίση αναπόφευκτη; Ήταν στοιχείο του οικονομικού κύκλου και δεν έχει σχέση με την πολιτική; Όχι! Η κρίση δημιουργήθηκε από τη νεοσυντηρητική πολιτική της Δεξιάς. Της Δεξιάς που θα ηττηθεί κατά κράτος στις εκλογές του Ιουνίου. Όταν θα ψηφίζουν, οι πολίτες της Ευρώπης πρέπει να αποφασίσουν τι θέλουν:
- Έξοδο από την κρίση ή χρεοκοπία;
- Αξιοπρέπεια ή φτώχεια;
- Κοινωνική μεταχείριση των μεταναστών ή διατήρηση των κοινωνικών συγκρούσεων;
- Εργασία ή ανεργία;
- Συμμετοχή, ισότητα των γυναικών ή διακρίσεις;
- Πράσινη ανάπτυξη ή οικονομική ύφεση;
- Διατήρηση των προνομίων της οικονομικής συντεχνίας ή προστασία των πολιτών;
- Κοινωνική δικαιοσύνη ή ανισότητες;
Ο αυριανός Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου τόνισε επίσης: «Ο λαός της χώρας μου, μαζί με την υπόλοιπη Ευρώπη, έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους και θα επιλέξει τους σοσιαλιστές, για το καλό της Ευρώπης μας. Αυτό το μήνυμα σας φέρνω απόψε. Ένα μήνυμα, που έρχεται από την Ελλάδα κι από κάθε γωνιά της Ευρώπης. Ένα μήνυμα νίκης. Μήνυμα μιας νέας φωνής για μια δίκαιη κοινωνία, μια ανθρώπινη κοινωνία. Θα πετύχουμε»!
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, αναφέρθηκε στους στόχους του μιλώντας στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του πανεπιστημίου "London School of Economics"."Στόχος μου είναι να δημιουργήσω στην Ελλάδα ένα μοντέλο δημοκρατικής διακυβέρνησης", υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και εξήγησε ότι αυτό που θέλει να πετύχει είναι: "να έχει ο πολίτης δικαιώματα και ευθύνες, να απολαμβάνει τα δικαιώματά του και να μην είναι αποκομμένος από την εξουσία, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σήμερα, που ο πολίτης είναι αποξενωμένος και απομονωμένος από ένα διεφθαρμένο κράτος".
Το Πασοκ σαρώνει σε όλη την Ελλάδα με ποσοστό διαφοράς 11% με ανοδική τάση και σχηματίζει ισχυρή, αυτοδύναμη, δημοκρατική κυβέρνηση όλων των Ελλήνων!! Η αλλαγή έρχεται !!! Το παλλαϊκό ποτάμι είναι πλέον ορμητικότατο τσουνάμι και δεν γυρίζει πίσω!!! Σε όλη την Ελλάδα και την Ευρώπη φυσάει ο ούριος άνεμος της «αλλαγής». Επιτέλους τέλος. Η Ελλάδα άλλαξε οριστικά και αμετάκλητα σελίδα μια για πάντα!!!"
Εκλογές Εδώ και Τώρα με Υπηρεσιακή διακομματική Κυβέρνηση.
Νυν υπέρ πάντων ο αγών!!!
*Δρ Αναστάσιος Κουτσούκος
Υποψήφιος Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β΄ Αθήνας
http://www.koutsoukos-anastasios.gr/
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Δυναμική συγκέντρωση στα Γιάννενα παρά τη βροχή...
.
Με δυναμική συγκέντρωση εργαζομένων πραγματοποιήθηκε το πρωτομαγιάτικο απεργιακό συλλαλητήριο του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων. Έγιναν ομιλίες και ακολούθησε μαχητική πορεία με συνθήματα μέχρι την Νομαρχία Ιωαννίνων. Οι εργαζόμενοι του ΠΑΜΕ, πραγματοποίησαν την δική τους ξεχωριστή συγκέντρωση έξω από το δημαρχείο της πόλης των Ιωαννίνων και ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης, με μπροστάρηδες τα μέλη της ΚΝΕ.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
.
Με δυναμική συγκέντρωση εργαζομένων πραγματοποιήθηκε το πρωτομαγιάτικο απεργιακό συλλαλητήριο του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων. Έγιναν ομιλίες και ακολούθησε μαχητική πορεία με συνθήματα μέχρι την Νομαρχία Ιωαννίνων. Οι εργαζόμενοι του ΠΑΜΕ, πραγματοποίησαν την δική τους ξεχωριστή συγκέντρωση έξω από το δημαρχείο της πόλης των Ιωαννίνων και ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης, με μπροστάρηδες τα μέλη της ΚΝΕ.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Το μνημόσυνο για τον Αλέκο Παναγούλη...
1976 - 2009 ΤΡΙΑΝΤΑ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, Ο ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ ΖΕΙ
.
"Η πολιτεία ξεχνά, αλλά ο λαός
θυμάται" δήλωσε ο αδελφός του Στάθης
Από τον Νίκο Πλακά
Ξημερώνοντας Σαββάτο πρωτομαγιάς του 1976 ο Αλέκος Παναγούλης έχασε
την ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα, που μέχρι σήμερα παραμένει ανεξήγητο.
'Ολοι στο τακτικό ραντεβού, βρεθήκαμε στις 12 το μεσημέρι στο Α' Νεκροταφείο
στο μνημόσυνο της οικογένειας και για τον Αλέκο.
Ο αδελφός του Στάθης μεταξύ των άλλων δήλωσε: "Η πολιτεία ξεχνά, αλλά ο λαός
θυμάται".
Θυμάται το σύμβολο της Αντίστασης κατά της δικτατορίας, τον "Ανίκητο" που έφυγε
ξαφνικά και αναπάντεχα, αφού ο θάνατος τον περίμενε στην Λεωφόρο Βουλιαγμένης,
λίγο πριν την στάση που βρίσκεται σήμερα ο σταθμός του Μετρό με το όνομά του.
Σε ένα απο τα ποιήματά του ο Αλέκος γράφει:
Θέλω να προσευχηθώ
με την ίδια δύναμη που θέλω να βλαστημήσω
Θέλω να τιμωρήσω
με την ίδια δύναμη που θέλω να συγχωρήσω
Θέλω να προσφέρω
με την ίδια δύναμη πούθελα στο ξεκίνημα
Θέλω να νικήσω
αφού δεν μπορώ να νικηθώ
ΑΘΑΝΑΤΟΣ και χειροκροτήματα συνόδευσαν το τέλος της επιμνημόσυνης δέησης απο
τον Παπατσάκαλο και τους άλλους ιερείς.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
."Η πολιτεία ξεχνά, αλλά ο λαός
θυμάται" δήλωσε ο αδελφός του Στάθης
Από τον Νίκο Πλακά
Ξημερώνοντας Σαββάτο πρωτομαγιάς του 1976 ο Αλέκος Παναγούλης έχασε
την ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα, που μέχρι σήμερα παραμένει ανεξήγητο.
'Ολοι στο τακτικό ραντεβού, βρεθήκαμε στις 12 το μεσημέρι στο Α' Νεκροταφείο
στο μνημόσυνο της οικογένειας και για τον Αλέκο.
Ο αδελφός του Στάθης μεταξύ των άλλων δήλωσε: "Η πολιτεία ξεχνά, αλλά ο λαός
θυμάται".
Θυμάται το σύμβολο της Αντίστασης κατά της δικτατορίας, τον "Ανίκητο" που έφυγε
ξαφνικά και αναπάντεχα, αφού ο θάνατος τον περίμενε στην Λεωφόρο Βουλιαγμένης,
λίγο πριν την στάση που βρίσκεται σήμερα ο σταθμός του Μετρό με το όνομά του.
Σε ένα απο τα ποιήματά του ο Αλέκος γράφει:
Θέλω να προσευχηθώ
με την ίδια δύναμη που θέλω να βλαστημήσω
Θέλω να τιμωρήσω
με την ίδια δύναμη που θέλω να συγχωρήσω
Θέλω να προσφέρω
με την ίδια δύναμη πούθελα στο ξεκίνημα
Θέλω να νικήσω
αφού δεν μπορώ να νικηθώ
ΑΘΑΝΑΤΟΣ και χειροκροτήματα συνόδευσαν το τέλος της επιμνημόσυνης δέησης απο
τον Παπατσάκαλο και τους άλλους ιερείς.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
33 χρόνια από την δολοφονία του Αλέξανδρου Παναγούλη...
Από το http://piazzadelpopolo.blogspot.coml/
Δείτε την επετειακή εκπομπή της Σεμίνας Διγενή για την ζωή του Αλέκου Παναγούλη (πατήστε εδώ). Η δημοσιογράφος σκαλίζει αρχεία και ντοκουμέντα από την ζωή και τον …περίεργο θάνατο του, στις 1η Μαΐου του 1976 σε τροχαίο ατύχημα και λίγες μόνο μέρες πριν την αποκάλυψη φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας.
Στο ντοκιμαντέρ παρατίθενται...
προσωπικές μαρτυρίες, ιστορικές συνεντεύξεις, έγγραφα, ενώ η δημοσιογράφος συζητά με τον αδελφό του Στάθη Παναγούλη και τους δημοσιογράφους Βασίλη Καββαθά και Κώστα Μαρδά.
Ο Αλέξανδρος Παναγούλης υπήρξε πολιτικός και ποιητής. Δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά της Δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών. Παγκόσμια γνωστός, ιδιαίτερα για την θαρραλέα του πράξη, την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968, αλλά και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν. Στην μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Δείτε την επετειακή εκπομπή της Σεμίνας Διγενή για την ζωή του Αλέκου Παναγούλη (πατήστε εδώ). Η δημοσιογράφος σκαλίζει αρχεία και ντοκουμέντα από την ζωή και τον …περίεργο θάνατο του, στις 1η Μαΐου του 1976 σε τροχαίο ατύχημα και λίγες μόνο μέρες πριν την αποκάλυψη φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας.
Στο ντοκιμαντέρ παρατίθενται...
προσωπικές μαρτυρίες, ιστορικές συνεντεύξεις, έγγραφα, ενώ η δημοσιογράφος συζητά με τον αδελφό του Στάθη Παναγούλη και τους δημοσιογράφους Βασίλη Καββαθά και Κώστα Μαρδά.
Ο Αλέξανδρος Παναγούλης υπήρξε πολιτικός και ποιητής. Δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά της Δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών. Παγκόσμια γνωστός, ιδιαίτερα για την θαρραλέα του πράξη, την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968, αλλά και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν. Στην μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο...
Ο Παναγούλης και οι αγώνες του!
.
Πατήστε εδώ για να το δείτε:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-3518392451469169799&hl=el&fs=true
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
.
Πατήστε εδώ για να το δείτε:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-3518392451469169799&hl=el&fs=true
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Γιάννης Ρίτσος – Πρωτομαγιά 2009...
100 χρόνια από τη γέννησή του...
.
Από το http://xpolis.blogspot.com/2009/04/2009-100.html
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
.
Από το http://xpolis.blogspot.com/2009/04/2009-100.html
«Αυτά τα δένδρα δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό». Ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος συνδέεται με την πρόσφατη πολιτική ιστορία της χώρας μας αλλά και με τα λογοτεχνικά δρώμενα. Έχει όμως σχέση και με την πόλη μας το Χαϊδάρι, αφού στο ΨΝΑ του Δαφνίου νοσηλεύτηκε η αδελφή του, πηγή έμπνευσης του ποιήματος «Το τραγούδι της αδελφής μου» 1937.
Όμως η σχέση του με το Χαϊδάρι από προσωπική αναπτύσσεται σε πολιτική, εθνική με τη συλλογή του ΕΠΙΚΑΙΡΙΚΑ στην οποία περιλαμβάνει δεκάδες στίχους με θέμα το Στρατόπεδο, τη Κατοχή και την Αντίσταση. Με την ευκαιρία της κήρυξης του 2009 ως έτους Γιάννη Ρίτσου από το ΥΠΠΟ έχουν γίνει πολλά αφιερώματα στον ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο, εμείς επιλέξαμε το αφιέρωμα του «Μηνιαίου Πολιτιστικού Περιοδικού Ως3» και ένα video με θέμα τη Ρωμιοσύνη στο οποίο...
διαβάζει ο ίδιος ο Γιάννης Ρίτσος και συνοδεύει με την κιθάρα του ο Νότης Μαυρουδής.
Φωτογραφία που εμπνεύστηκε ο Ρίτσος τον Επιτάφιο.
To ιστορικό του Επιταφίου. Στη Θεσσαλονίκη από τον Μάρτιο του 1936 είχαν αναπτυχτεί απεργιακές αγώνες σε διάφορους κλάδους. Την Πρωτομαγιά οι αγώνες κλιμακώνονται και η ανάπτυξή τους έκαναν την τότε κυβέρνηση να δώσει την εντολή στη χωροφυλακή να χτυπήσει στο ψαχνό στις 9 Μαΐου.
Ο πρώτος νεκρός ήταν ο Τάσος Τούσης. Οι σύντροφοί του παίρνουν τον νεκρό, τον βάζουν πάνω σε μια πόρτα και τον μεταφέρουν λίγο πιο πέρα. Εκεί τον βλέπει η μάνα ξαπλωμένο, γονατίζει και αναρωτιέται με τα χέρια «γιατί»;
Σε αυτήν τη κίνηση την φωτογραφίζει κάποιος και την επόμενη ημέρα η φωτογραφία με το νεκρό απεργό και την γονατιστή μητέρα δημοσιεύεται στο Ριζοσπάστη. Βλέπει τη φωτογραφία ο Ρίτσος με την τραγική μάνα και το νεκρό γιό, εμπνέεται και γράφει το κλασικό έργο Επιτάφιος «Γιέ μου σπλάχνο των σπλάχνων μου….».
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Πήγαν μόνο 1500 άτομα και οι περισσότεροι ήταν μετανάστες...
Oι εργαζόμενοι δεν πήγαν να τιμήσουν
την ΒΜW του Μανταλάκια της ΓΣΕΕ
.
Από το http://papatzides.blogspot.com/
.
Χίλια πεντακόσια άτομα συγκεντρώθηκαν στην συγκέντρωση- συναυλία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ στην Πλατεία Κλαυθμώνος που οργάνωσαν οι εργατοπατέρες του ΠΑΣΟΚ…
Οι περισσότεροι μάλιστα ήταν μετανάστες. Αντίθετα σε Κόκκινη Πλατεία μετέτρεψε το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ της Πλατεία Συντάγματος όπου οι συγκεντρωμένοι εκτιμώνται γύρω στις 5000 χιλιάδες…
Στην Θεσσαλονίκη στην συγκέντρωση των εργατοπατέρων του ΠΑΣΟΚ και του τοπικού Εργατικού Κέντρου όπου και...
εκεί ήταν ελάχιστοι οι συγκεντρωμένοι έγιναν μικροεπεισόδια καθώς πετάχτηκαν αυγά στην εξέδρα των ομιλητών.
Κατά τα αλλά πλήρη απαξίωση των συνδικάτων στην Ελλάδα όπου οι εργατοπατέρες τα έχουν μετατρέψει σε επιχειρήσεις και οικογενειακά μαγαζιά σε μια Πρωτομαγιά που στιγματίζεται από την μεγαλύτερη οικονομική κρίση της τελευταίας 50ετίας και οι επιπτώσεις στους εργαζομένους εμφανείς με την εκτόξευση της ανεργίας.
Το γεγονός αυτό έκανε ξεχωριστές τις εκδηλώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά στον υπόλοιπο κόσμο όπου οι συγκεντρώσεις χαρακτηρίζονται από μαζικότητα και μαχητικότητα.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
την ΒΜW του Μανταλάκια της ΓΣΕΕ
.
Από το http://papatzides.blogspot.com/
.
Χίλια πεντακόσια άτομα συγκεντρώθηκαν στην συγκέντρωση- συναυλία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ στην Πλατεία Κλαυθμώνος που οργάνωσαν οι εργατοπατέρες του ΠΑΣΟΚ…Οι περισσότεροι μάλιστα ήταν μετανάστες. Αντίθετα σε Κόκκινη Πλατεία μετέτρεψε το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ της Πλατεία Συντάγματος όπου οι συγκεντρωμένοι εκτιμώνται γύρω στις 5000 χιλιάδες…
Στην Θεσσαλονίκη στην συγκέντρωση των εργατοπατέρων του ΠΑΣΟΚ και του τοπικού Εργατικού Κέντρου όπου και...
εκεί ήταν ελάχιστοι οι συγκεντρωμένοι έγιναν μικροεπεισόδια καθώς πετάχτηκαν αυγά στην εξέδρα των ομιλητών.
Κατά τα αλλά πλήρη απαξίωση των συνδικάτων στην Ελλάδα όπου οι εργατοπατέρες τα έχουν μετατρέψει σε επιχειρήσεις και οικογενειακά μαγαζιά σε μια Πρωτομαγιά που στιγματίζεται από την μεγαλύτερη οικονομική κρίση της τελευταίας 50ετίας και οι επιπτώσεις στους εργαζομένους εμφανείς με την εκτόξευση της ανεργίας.
Το γεγονός αυτό έκανε ξεχωριστές τις εκδηλώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά στον υπόλοιπο κόσμο όπου οι συγκεντρώσεις χαρακτηρίζονται από μαζικότητα και μαχητικότητα.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Αλέξανδρος Παναγούλης...
.
Από το http://brahamiotis.blogspot.com/
2 Ιουλίου 1939 - 1 Μαϊου 1976
Εργατική Πρωτομαγιά ήταν όταν σκότωσαν τον εργάτη Αλέκο .
Τον εργάτη της Αντιδικτατορικής Πάλης .
Τον εργάτη της Ποίησης .
Τον εργάτη της Δημοκρατίας .
Τον εργάτη της Ελεύθερης Σκέψης .
Τον εργάτη της Πολιτικής .
Προσπάθησε να σκοτώσει το δικτάτορα Παπαδόπουλο.
Οδηγήθηκε στις φυλακές . Βασανίστηκε .
Οι τοίχοι της φυλακής έγιναν το χαρτί , και το αίμα από τις φλέβες του το μελάνι ...
Η ΜΠΟΓΙΑ
Ζωντάνεψα τους τοίχους
φωνή τους έδωσα
πιο φιλική να γίνουν συντροφιά
Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν...
να μάθουνε που βρήκα τή μπογιά
Οι τοίχοι του κελιού
το μυστικό το κράτησαν
κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού
Όμως μπογιά δε βρήκαν
Γιατί στιγμή δέ σκέφτηκαν
στις φλέβες μου να ψάξουν.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Από το http://brahamiotis.blogspot.com/
2 Ιουλίου 1939 - 1 Μαϊου 1976Εργατική Πρωτομαγιά ήταν όταν σκότωσαν τον εργάτη Αλέκο .
Τον εργάτη της Αντιδικτατορικής Πάλης .
Τον εργάτη της Ποίησης .
Τον εργάτη της Δημοκρατίας .
Τον εργάτη της Ελεύθερης Σκέψης .
Τον εργάτη της Πολιτικής .
Προσπάθησε να σκοτώσει το δικτάτορα Παπαδόπουλο.
Οδηγήθηκε στις φυλακές . Βασανίστηκε .
Οι τοίχοι της φυλακής έγιναν το χαρτί , και το αίμα από τις φλέβες του το μελάνι ...
Η ΜΠΟΓΙΑ
Ζωντάνεψα τους τοίχους
φωνή τους έδωσα
πιο φιλική να γίνουν συντροφιά
Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν...
να μάθουνε που βρήκα τή μπογιά
Οι τοίχοι του κελιού
το μυστικό το κράτησαν
κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού
Όμως μπογιά δε βρήκαν
Γιατί στιγμή δέ σκέφτηκαν
στις φλέβες μου να ψάξουν.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Προσοχή στις μαργαρίτες...
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Η Κυριακή της Δημοκρατίας…
.
Δόξα και καύχημα για μας τους Έλληνες η Δημοκρατία. «Εδώ σ’ αυτόν τον τόπο, συνηθίζουμε να λέμε, γεννήθηκε το άριστο των πολιτευμάτων». Και δεν το λέμε μόνο εμείς, αλλά και όλοι εκείνοι, που τη θαύμασαν και την αντέγραψαν δια μέσου των αιώνων. ΄Όμως…
Αναλογιστήκαμε σοβαρά, αν υπήρξε και λειτούργησε ποτέ και πουθενά η αληθινή δημοκρατία;
Γιατί η αθηναϊκή δημοκρατία, που θεωρείται υπόδειγμα, παρότι άμεση, εντούτοις δεν ήταν αληθινή. Γιατί στηριζόταν σε μια μικρή μειοψηφία. Αφού το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ήταν δούλοι. Πράγμα που ισχύει και για όλες τις μετέπειτα- κατ’ ευφημισμόν λεγόμενες-δημοκρατίες. Όπου η ολιγαρχία του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου πλαστογραφεί τη θέληση των λαών και φαλκιδεύει τα δικαιώματά τους. Κι όμως…
Η αληθινή δημοκρατία δεν είναι ουτοπία. Λειτούργησε, στην κοινωνική της διάσταση, για μια και...
μοναδική φορά-πρώτη και τελευταία μέχρι τώρα- για όλον τον κόσμο, στην πρώτη χριστιανική κοινωνία. Διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων (Δ, 32-35): «Κανένας δεν έλεγε για κάτι ότι είναι δικό του. Αλλά ήταν όλα για όλους κοινά. Καθένας πρόσφερε ανάλογα με τις δυνάμεις του και έπαιρνε ανάλογα με τις ανάγκες του. Και δεν υπήρχε κανένας φτωχός ανάμεσά τους…».
Να η αληθινή δημοκρατία. Να ο πραγματικός σοσιαλισμός. Να η θεμελιακή πραγματικότητα και ιδέα, που φαίνεται να αποτέλεσε τον κεντρικό πυρήνα του περίφημου κομμουνιστικού μανιφέστου του Μαρξ…Να η κοινωνία, που έχει ως υπέρτατη αξία της τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Και όχι τα προκρούστεια νομικά κατασκευάσματα, που κατακρεουργούν τον άνθρωπο στο όνομα απάνθρωπων συμφερόντων.
Μια πτυχή της δημοκρατικής λειτουργίας της πρώτης χριστιανικής κοινωνίας μας δίνει το αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής των Μυροφόρων (Πράξεων ΣΤ,1-7), που αναφέρεται στην εκλογή των επτά διακόνων:
Παρατηρήθηκαν στην πρώτη χριστιανική κοινωνία κάποια προβλήματα. Και οι χριστιανοί αποτάθηκαν στους αποστόλους, για να δώσουν λύσεις. Αλλά οι απόστολοι δεν θέλησαν ν’ αφήσουν το πνευματικό τους έργο και ν’ ασχοληθούν με τα βιοτικά. Ούτε εξάλλου επέβαλαν κάποιους «ημέτερους». Έδωσαν απλά τις κατευθυντήριες γραμμές για την επίλυση των προβλημάτων τους:
Κάμετε τους είπαν εκλογές. Εκλέξτε ανθρώπους, που να έχουν φόβο Θεού ,καλή φήμη και να είναι γνώστες των προβλημάτων». Ο, τι περίπου συνιστούσε και ο Σωκράτης στους συμπολίτες του Αθηναίους. Και μάλλον αντίθετα απ’ αυτά που, συνήθως, κάνουμε εμείς. Που εκλέγουμε, συχνά, ανθρώπους αθεόφοβους, δικτυωμένους με ύποπτα συμφέροντα και ανίκανους να λύσουν τα προβλήματά μας.
Και βέβαια εκ διαμέτρου αντίθετα απ’ ο ,τι γίνεται σήμερα στην Εκκλησία. Όπου ο λαός του Θεού έχει θαφτεί στο «γύψο» της δεσποτοκρατίας. Όπου ο δεσπότης διαχειρίζεται μόνος του ή χρησιμοποιεί για τη διαχείριση των οικονομικών της Εκκλησίας «εκείνους, που θέλει και για όσο τους θέλει»! Για να μπορούν να παίρνουν, όσα κι απ’ όπου θέλουν, ο ίδιος ή οι «αντ’ αυτού» (σε περίπτωση γήρατος ή ασθενείας του μητροπολίτη). Δημιουργώντας σκανδαλώδεις περιουσίες και προκαλώντας με την ασύδοτη συμπεριφορά τους. Εκτροπή, που, απ’ το θρίαμβο, στην εποχή των διωγμών, οδήγησε την Εκκλησία στο σημερινό της κατάντημα.
Έτσι ώστε αντί η Εκκλησία να είναι υπόδειγμα προς μίμηση να καταντήσει παράδειγμα προς αποφυγήν. Αφού, εκεί όπου μεσουράνησε το άριστο, διαιωνίζεται το χείριστο των πολιτευμάτων. Κι ακόμη η ειδωλολατρία του μαμωνά και η ακόρεστη μανία της τυραννίας. Και μάλιστα όχι στο όνομα κάποιου Χίτλερ ή Φράνκο αλλά του Χριστού, του ενσαρκωτή της καθολικής ελευθερίας και δικαιοσύνης. Έτσι ώστε να αποτελεί το ανήθικο ηθικό στήριγμα του μεσαίωνα του καπιταλιστικού αμοραλισμού και ολοκληρωτισμού.…
Άμποτε, κάποτε οι άνθρωποι-και πρώτοι απ’ όλους οι, λεγόμενοι, χριστιανοί-να ξαναγύριζαν στο ξεχασμένο Ευαγγέλιο. Και η Κυριακή των Μυροφόρων να καθιερωνόταν, ως η Κυριακή δημοκρατίας, της αληθινά κοινωνικής δημοκρατίας. ΄Όμως….
Ποιοι θα έστεργαν μια τέτοια επιστροφή και μια τέτοια καθιέρωση; ‘Όταν ακόμη και οι λεγόμενοι εκπρόσωποι της Εκκλησίας, πολύ περισσότερο απ’ τους κοσμικούς, φοβούνται και τρέμουν όχι απλώς την αληθινή αλλά και την στοιχειώδη έστω δημοκρατία!
΄Όταν φοβούνται και τρέμουν τον χριστιανισμό, που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν…
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Γράφει ο παπα- Ηλίας Yφαντής
Δόξα και καύχημα για μας τους Έλληνες η Δημοκρατία. «Εδώ σ’ αυτόν τον τόπο, συνηθίζουμε να λέμε, γεννήθηκε το άριστο των πολιτευμάτων». Και δεν το λέμε μόνο εμείς, αλλά και όλοι εκείνοι, που τη θαύμασαν και την αντέγραψαν δια μέσου των αιώνων. ΄Όμως…Αναλογιστήκαμε σοβαρά, αν υπήρξε και λειτούργησε ποτέ και πουθενά η αληθινή δημοκρατία;
Γιατί η αθηναϊκή δημοκρατία, που θεωρείται υπόδειγμα, παρότι άμεση, εντούτοις δεν ήταν αληθινή. Γιατί στηριζόταν σε μια μικρή μειοψηφία. Αφού το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ήταν δούλοι. Πράγμα που ισχύει και για όλες τις μετέπειτα- κατ’ ευφημισμόν λεγόμενες-δημοκρατίες. Όπου η ολιγαρχία του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου πλαστογραφεί τη θέληση των λαών και φαλκιδεύει τα δικαιώματά τους. Κι όμως…
Η αληθινή δημοκρατία δεν είναι ουτοπία. Λειτούργησε, στην κοινωνική της διάσταση, για μια και...
μοναδική φορά-πρώτη και τελευταία μέχρι τώρα- για όλον τον κόσμο, στην πρώτη χριστιανική κοινωνία. Διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων (Δ, 32-35): «Κανένας δεν έλεγε για κάτι ότι είναι δικό του. Αλλά ήταν όλα για όλους κοινά. Καθένας πρόσφερε ανάλογα με τις δυνάμεις του και έπαιρνε ανάλογα με τις ανάγκες του. Και δεν υπήρχε κανένας φτωχός ανάμεσά τους…».
Να η αληθινή δημοκρατία. Να ο πραγματικός σοσιαλισμός. Να η θεμελιακή πραγματικότητα και ιδέα, που φαίνεται να αποτέλεσε τον κεντρικό πυρήνα του περίφημου κομμουνιστικού μανιφέστου του Μαρξ…Να η κοινωνία, που έχει ως υπέρτατη αξία της τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Και όχι τα προκρούστεια νομικά κατασκευάσματα, που κατακρεουργούν τον άνθρωπο στο όνομα απάνθρωπων συμφερόντων.
Μια πτυχή της δημοκρατικής λειτουργίας της πρώτης χριστιανικής κοινωνίας μας δίνει το αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής των Μυροφόρων (Πράξεων ΣΤ,1-7), που αναφέρεται στην εκλογή των επτά διακόνων:
Παρατηρήθηκαν στην πρώτη χριστιανική κοινωνία κάποια προβλήματα. Και οι χριστιανοί αποτάθηκαν στους αποστόλους, για να δώσουν λύσεις. Αλλά οι απόστολοι δεν θέλησαν ν’ αφήσουν το πνευματικό τους έργο και ν’ ασχοληθούν με τα βιοτικά. Ούτε εξάλλου επέβαλαν κάποιους «ημέτερους». Έδωσαν απλά τις κατευθυντήριες γραμμές για την επίλυση των προβλημάτων τους:
Κάμετε τους είπαν εκλογές. Εκλέξτε ανθρώπους, που να έχουν φόβο Θεού ,καλή φήμη και να είναι γνώστες των προβλημάτων». Ο, τι περίπου συνιστούσε και ο Σωκράτης στους συμπολίτες του Αθηναίους. Και μάλλον αντίθετα απ’ αυτά που, συνήθως, κάνουμε εμείς. Που εκλέγουμε, συχνά, ανθρώπους αθεόφοβους, δικτυωμένους με ύποπτα συμφέροντα και ανίκανους να λύσουν τα προβλήματά μας.
Και βέβαια εκ διαμέτρου αντίθετα απ’ ο ,τι γίνεται σήμερα στην Εκκλησία. Όπου ο λαός του Θεού έχει θαφτεί στο «γύψο» της δεσποτοκρατίας. Όπου ο δεσπότης διαχειρίζεται μόνος του ή χρησιμοποιεί για τη διαχείριση των οικονομικών της Εκκλησίας «εκείνους, που θέλει και για όσο τους θέλει»! Για να μπορούν να παίρνουν, όσα κι απ’ όπου θέλουν, ο ίδιος ή οι «αντ’ αυτού» (σε περίπτωση γήρατος ή ασθενείας του μητροπολίτη). Δημιουργώντας σκανδαλώδεις περιουσίες και προκαλώντας με την ασύδοτη συμπεριφορά τους. Εκτροπή, που, απ’ το θρίαμβο, στην εποχή των διωγμών, οδήγησε την Εκκλησία στο σημερινό της κατάντημα.
Έτσι ώστε αντί η Εκκλησία να είναι υπόδειγμα προς μίμηση να καταντήσει παράδειγμα προς αποφυγήν. Αφού, εκεί όπου μεσουράνησε το άριστο, διαιωνίζεται το χείριστο των πολιτευμάτων. Κι ακόμη η ειδωλολατρία του μαμωνά και η ακόρεστη μανία της τυραννίας. Και μάλιστα όχι στο όνομα κάποιου Χίτλερ ή Φράνκο αλλά του Χριστού, του ενσαρκωτή της καθολικής ελευθερίας και δικαιοσύνης. Έτσι ώστε να αποτελεί το ανήθικο ηθικό στήριγμα του μεσαίωνα του καπιταλιστικού αμοραλισμού και ολοκληρωτισμού.…
Άμποτε, κάποτε οι άνθρωποι-και πρώτοι απ’ όλους οι, λεγόμενοι, χριστιανοί-να ξαναγύριζαν στο ξεχασμένο Ευαγγέλιο. Και η Κυριακή των Μυροφόρων να καθιερωνόταν, ως η Κυριακή δημοκρατίας, της αληθινά κοινωνικής δημοκρατίας. ΄Όμως….
Ποιοι θα έστεργαν μια τέτοια επιστροφή και μια τέτοια καθιέρωση; ‘Όταν ακόμη και οι λεγόμενοι εκπρόσωποι της Εκκλησίας, πολύ περισσότερο απ’ τους κοσμικούς, φοβούνται και τρέμουν όχι απλώς την αληθινή αλλά και την στοιχειώδη έστω δημοκρατία!
΄Όταν φοβούνται και τρέμουν τον χριστιανισμό, που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν…
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
78 ημέρες απεργίας πείνας...
Αλληλεγγύη από το Ευρωκοινοβούλιο
.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
.
Από το http://www.stopcartel.org/
.
78 ΜΕΡΕΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ.ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΣΦΥΡΟΚΟΠΗΜΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΧΘΕΣ. 1-5-2009
"Αλληλεγγύη πρός τον Θ. Τενέζο από το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο χθές...Σκληρό σφυροκόπημα κατά τής Ελλάδας ...Η κυβερνητική σιγή γιά την .Απεργία Πείνας, προσβολή του Ευρωπαικού πολιτικού πολιτισμού...Η Ανύπαρκτη Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού..."
ΖΩΝΤΑΝΑ ΑΠΟΨΕ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΟ STOPCARTEL TV on LINE
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΣΥΣΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΧΘΕΣΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ.
.
78 ΜΕΡΕΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ.ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΣΦΥΡΟΚΟΠΗΜΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΧΘΕΣ. 1-5-2009"Αλληλεγγύη πρός τον Θ. Τενέζο από το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο χθές...Σκληρό σφυροκόπημα κατά τής Ελλάδας ...Η κυβερνητική σιγή γιά την .Απεργία Πείνας, προσβολή του Ευρωπαικού πολιτικού πολιτισμού...Η Ανύπαρκτη Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού..."
ΖΩΝΤΑΝΑ ΑΠΟΨΕ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΟ STOPCARTEL TV on LINE
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΣΥΣΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΧΘΕΣΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Πρωτομαγιά και κανείς δεν μιλά πια για τους Αδικημένους...
Από τον Γιάννη Παπαϊωάννου
Δυο μεγάλες ιδέες, δυο κόσμοι, δυο φιλοσοφίες, δυο κοινωνίες, δυο τρόποι ζωής διαπερνούν τον 19ο, τον 20ο αιώνα και απειλούν να μεταφερθούν και στο επόμενο ως απομεινάρι και απόδειξη χρεοκοπίας του ιδεολογικού κόσμου του νέου αιώνα, που ακόμη όμως, έχει το ελαφρυντικό της ηλικιακής νεαρότητας.
Ο πρώτος κόσμος πηγάζει και συντάσσεται γύρω από ένα Ιστορικό αίσθημα αδικίας. Αίσθημα διαχρονικό και κόσμος διαχρονικός που δεν κρύσταλλοποιείται ιστορικά παρά μόνο κατά περιόδους και με την βοήθεια ιδεών ή σκοπών.
Συνήθως η υπάρχουσα κοινωνική αδικία ταυτίζεται με αδικία σε βάρος του έθνους της δημοκρατίας των θεσμών και άλλων συνεκτικών στοιχειών του κράτους. Η κατάσταση αυτή φέρνει στο μετερίζι του αγώνα κοινωνικούς επαναστάτες και πολεμιστές της δικαιοσύνης.
Πρέπει μάλλον να αντιληφθούμε το αίσθημα της αδικίας και...
τις αυξομειώσεις ως κινητήρια δύναμη της Ιστορίας
Οι αδικημένοι δημιούργησαν την Γαλλική επανάσταση, Την Σοβιετική ένωση την Ελληνική την αμερικανική Επαναστάτη τον σοσιαλισμό, τον κουμμουνισμό. Οι αδικημένοι αγωνιστήκαν για το οχτάωρο, για σοβαρούς μισθούς, οι αδικημένοι πάλεψαν μια πρωτομαγιά στο Σικάγο. Το αίσθημα αδικία έβγαλε τον κόσμο στους δρόμους για τον Γρηγόροπουλο.
Ιστορική αναδρομή στην Ελλάδα.
Στη κατοχή Δημιουργήθηκε το ΕΑΜ συνενώνοντας την κοινωνική αδικία και με την αδικία που πήγαζε από την Γερμανική κατοχή. Το ΕΑΜ κατά την διάρκεια του πολέμου ταυτίστηκε με το ΚΚΕ. Πριν την κατοχή η κοινωνική αδικία από μόνη της δεν μπορούσε να δημιουργήσει δυνάμεις Ικανές να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στην τάξη της κοινωνίας με σπάνιες εξαιρέσεις όπως τα γεγονότα στο Κιλελέρ στην Θεσσαλία.
Η ταύτιση του κόσμου της αδικίας με το ΚΚΕ ήρθε μέσα από τον αγώνα για εθνική απελευθέρωση και συμπύκνωσε μέσα της δυνάμεις που στόχευαν και στην μεταπολεμική κοινωνική δικαιοσύνη
Η αποχώρηση των Γερμανών οδήγησε ένα μεγάλο κομμάτι του ΕΑΜ και των ανταρτών στην δικαίωση και στην αποχώρηση . Έτσι μόνο η κοινωνική αδικία συνέχισε να υφίσταται και χρησιμοποίησε την πόλωση για να προκαλέσει ένα εμφύλιο πόλεμο.
Ο εμφύλιος πόλεμος Δεν έκανε διακρίσεις. Το κράτος στράφηκε τόσο σε βάρος των δυνάμεων που μάχονταν την κοινωνική αδικία (ΚΚΕ) όσο και εναντίων αγωνιστών της Εθνικής αντίστασης που βρεθήκαν στο ΕΑΜ.
Η Ήττα και η παρανομία, τα αντίποινα και οι εξορίες γιγάντωσε το αίσθημα κοινωνικής αδικίας και οδήγησε την ΕΔΑ στην εξουσία και στην Δολοφονία του Λαμπράκη.
Είναι σαφές ότι γίνονταν συνεχώς μια πάλη ιδεών με στόχο την δικαιοσύνη που φορούσε εναλλάξ τον μανδύα της κοινωνικής δικαιοσύνης ή της εθνικής αποκατάστασης.
Η χούντα επέτεινε το πρόβλημα γιατί κατά την διάρκεια της μαζί με την ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη κυριαρχεί και η ανάγκη για αποκατάσταση της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Υπάρχει όμως και τότε κόσμος που αισθάνεται την αδικία σε βάρος της Ελλάδας και της Δημοκρατίας αλλά δεν την αναγάγει σε κοινωνική αδικία ή θεωρεί ως ένα σημείο αποδεκτή την αδικία σε κοινωνικό επίπεδο.
Όμως η θέση του ΚΚΕ -να τα ανάγει όλα σε κοινωνικά ζητήματα- δεν αφήνει τον αντιδικτατορικό αγώνα να πλατύνει και να γίνει εθνικός. Ταυτίζει τον αγώνα για την Δημοκρατια με το ΚΚΕ.
Παρόλα αυτά υπάρχει ακόμη σήμερα η αίσθηση ότι το ΚΚΕ ήταν πίσω από όλο τον Αντιδικτατορικό αγώνα ενώ μάλλον δεν ήταν έτσι .
Το αίσθημα της αδικίας είναι η κινητήριος δύναμη της ιστορίας και αυτή που θα δημιουργήσει μεταδικτατορικά το ΠΑΣΟΚ ενώ θα οδηγήσει στην πολιτική συρρίκνωση του ΚΚΕ όταν η αδικία πάψει να υφίσταται εις βάρος του με την νομιμοποίηση του.
Η νομιμοποίηση του ΚΚΕ οδήγησε στην δικαίωση ένα μεγάλο τμήμα των πολιτών και όταν αυτό εμφανίστηκε στις κάλπες η αδικία εις βάρος είχε πάψει να υφίσταται με αποτέλεσμα σταδιακά να συρρικνωθεί. Βγάζοντας από την μέση τον παράγοντα αδικία απόμεινε μόνο η ιδεολογική προσέγγιση του ΚΚΕ με τον κόσμο του και αυτό οδήγησε στην συρρίκνωση του. Στην Ελλάδα αυτό έγινε πολύ πριν την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού.
Ο Ανδρέας αγκάλιασε τον κόσμο της αδικίας και τους ονόμασε μη προνομιούχους και κάπου εκεί σταματούν όλα.
Σήμερα υπάρχουν αδικημένοι και δεν μιλά κάνεις για αυτούς. Και όσοι το κάνουν δεν μιλούν με ορούς κοινωνικής αδικίας αλλά με όρους ιδεολογικούς. Δεν μάχονται την αδικία αλλά προσπαθούν να εξηγήσουν από πού πηγάζει. Ακόμα παραπέρα κάποιοι αδυνατούν να ταυτιστούν με τον κόσμο αυτό γιατι δεν βιώσαν ποτέ την αδικία αλλά υπήρξαν πορφυρογέννητοι.
Δεν παλεύουν να απαλύνουν την κοινωνική αδικία αφού δεν την αντιλαμβάνονται.
Το αίσθημα αδικίας λοιπόν με διάφορες εκφάνσεις εμφανίζεται συνεχώς μπροστά μας καθώς αναλύουμε την ιστορία.
Ως αίσθημα είναι διαχρονικό μόνο που αλλάζει το περιερχόμενο του. Γενικά μιλώντας θα λέγαμε ότι ο κόσμος αυτός βιώνει
Ανισότητα, φτώχια, χαμηλό βιοτικό επίπεδο, μειωμένη πρόσβαση στην εργασία και στο πλούτο, στην εξουσία, στην υγεία αποκλεισμοί κάθε είδους. Αυταρχισμό του πολιτικού συστήματος, μη συμμετοχή.
Αδικία στο να σε αντιλαμβάνονται ως κομμάτι της μάζας, αδικία, στην σπάταλη ανθρώπινων ζωών και πόρων υπέρ σκοπών, Αδικία στην δουλειά αναξιοκρατία οικογενειοκρατία ρουσφέτι, μετανάστευση εσωτερική και εξωτερική.
και μια Εξορία από παντού μια μοναχικότητα και μια περιχαράκωση αφού κανείς δεν μιλά πια για τους αδικημένους κανείς δεν τους χτυπά την πόρτα Ένας αποκλεισμός.
Η ιδεολογική ήττα του προέρχεται από το γεγονός ότι όλα αυτά να μοιάζουν ότι οφείλονται στην χαμηλή τους εξειδίκευση. Όμως είναι το κόστος της Παιδείας που φέρνει χαμηλή εξειδίκευση. Κόστος δυσβάσταχτο για ένα μέλος της κόσμου της αδικίας.
Το κόστος της παιδεία φανερό που αφορά την άμεση απώλεια εισοδήματος του ατόμου και της οικογένειας του όσο και την έμμεση απώλεια εισοδήματος από την κοινότητα Κράτος καθ όλη την διάρκεια σπουδών του μέλους της.
Το μέλος τελικά αλλά και ο κόσμος του -πλην ελάχιστων εξαιρέσεων- θα αντιληφθεί την ματαίωση και θα αποτρέψει το μέλος από περαιτέρω σπουδές.
Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος αδικίας και χαμηλών προσδοκιών. Τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα παράγουν χαμηλά κοινωνικά στρώματα.
Για το γιο ενός αγρότη, ενός εργάτη, ενός βιοπαλαιστή, ενός μεροκαματιάρη δεν υπάρχει ισότητα ή δικαιοσύνη παρά μόνο συνεχής αγώνας και ελιγμοί για να βρεθεί σε μια καλύτερη θέση για μια στιγμή στην ζωή του και να δώσει κάτι στα παιδιά.
Οι περήφανοι νοικοκυραίοι έπαψαν να είναι και περήφανοι και νοικοκυραίοι και ξεπούλιουνται στα κομματικά γραφεία… για τα παιδιά.
Φαύλος κύκλος που οδηγεί την κοινωνία των αδικημένων να αναπαράγεται βιολογικά με τα νεότερα μέλη της να ακολουθούν τα χνάρια των προγονών τους σε μεγάλο βαθμό και να καταλήγουν νομοτελειακά -θα έλεγε κανείς ως βελτιωμένα αντίγραφα - μέλη στην κοινωνία της αδικίας.
Και είναι αυτή η κοινωνία της αδικίας που οδηγεί την έκφραση του αιτήματος για Ισότητα Δικαιοσύνη. Αίτημα που βρίσκει συνεχώς νέα όρια σε αυτά τα συστατικά στοιχεία του τρίπτυχου ή πολεμά για να κρατήσει τα κεκτημένα της που ενίοτε απειλούνται.
Ο κόσμος της αδικίας προβάλει και συνθλιβεί τις ταυτότητες του έθνους των θρησκειών των πολιτισμών και κάθε συνεκτικού στοιχείου που μπορεί από κάτω του να κρύψει, να καμουφλάρει ή να απαλύνει να δικαιολογήσει την αδικία. Οι μετανάστες είναι η απόδειξη.
Οι πιο μορφωμένοι θα πουν ότι ο κόσμος της αδικίας λαμβάνει ιστορικές διαστάσεις και αποκτά ιστορικό υπόβαθρο. Οι πιο φωτισμένοι θα καταγράψουν την ιστορία ως συνεχή και αέναη πάλη ανάμεσα στην αδικία και στην δικαιοσύνη.
Έτσι ίσως Ιστορία θα γίνει αντιληπτή ως καταγραφή της προοδευτικής διαδικασίας εξέλιξης από έναν άδικο κόσμο προς ένα δικαιότερο.
Μέσα της υπάρχουν δράσεις ή βήματα προς τον κόσμο αυτό και αντιδραστικά επεισόδια ή βήματα προς τα πίσω.
Όσο πιο έντονο γίνεται το αίσθημα της αδικίας τόσο πλησιάζουμε προς την επόμενη επανάσταση που θα έρθει όπως πάντα από αυτές τις κοινωνίες τις ποτισμένες και μεγαλωμένες με την αδικία ταυτιστούν ή χειραγωγηθούν από αστούς που αισθάνονται το ίδιο.
Όταν η κοινωνική αδικία ταυτιστεί με την αίσθηση εθνικής η πολιτικής αδικίας. Αυτή η επανάσταση θα είναι Ειρηνική σε βάρος των βολεμένων
Μια πίκρα θα κυριαρχεί πάντα στο στόμα
Αναζητήστε τις δυνάμεις της αδικίας και τις δυνάμεις των βολεμένων
Αναζητήστε την πρόοδο και την συντήρηση είναι το πρώτο βήμα προς την αλλαγή. Η κοινωνία έχει κάνει ένα βήμα για να σας δείξει ένα πρόβλημα δείτε το γιατί το επόμενο θα είναι κατά Πάνο σας
Μια πίκρα θα κυριαρχεί πάντα στο στόμα όσο κανείς δεν μιλά για εμάς τους αδικημένους.
Η οικονομία είναι το πρώτο ζητούμενο των Ελλήνων όχι το πόσα πήρε ο Παυλίδης και πόσα έδωσε η ΖΙΜΕΝΣ. Αυτή είναι η κουβέντα που αφορά εσάς που τα χαλάσατε στην μοιρασιά.
Η οικονομία θα γεννήσει τους επόμενους αδικημένους και όλοι ευχόμαστε να μην είναι τα παιδιά μας.
Δυο μεγάλες ιδέες, δυο κόσμοι, δυο φιλοσοφίες, δυο κοινωνίες, δυο τρόποι ζωής διαπερνούν τον 19ο, τον 20ο αιώνα και απειλούν να μεταφερθούν και στο επόμενο ως απομεινάρι και απόδειξη χρεοκοπίας του ιδεολογικού κόσμου του νέου αιώνα, που ακόμη όμως, έχει το ελαφρυντικό της ηλικιακής νεαρότητας.Ο πρώτος κόσμος πηγάζει και συντάσσεται γύρω από ένα Ιστορικό αίσθημα αδικίας. Αίσθημα διαχρονικό και κόσμος διαχρονικός που δεν κρύσταλλοποιείται ιστορικά παρά μόνο κατά περιόδους και με την βοήθεια ιδεών ή σκοπών.
Συνήθως η υπάρχουσα κοινωνική αδικία ταυτίζεται με αδικία σε βάρος του έθνους της δημοκρατίας των θεσμών και άλλων συνεκτικών στοιχειών του κράτους. Η κατάσταση αυτή φέρνει στο μετερίζι του αγώνα κοινωνικούς επαναστάτες και πολεμιστές της δικαιοσύνης.
Πρέπει μάλλον να αντιληφθούμε το αίσθημα της αδικίας και...
τις αυξομειώσεις ως κινητήρια δύναμη της Ιστορίας
Οι αδικημένοι δημιούργησαν την Γαλλική επανάσταση, Την Σοβιετική ένωση την Ελληνική την αμερικανική Επαναστάτη τον σοσιαλισμό, τον κουμμουνισμό. Οι αδικημένοι αγωνιστήκαν για το οχτάωρο, για σοβαρούς μισθούς, οι αδικημένοι πάλεψαν μια πρωτομαγιά στο Σικάγο. Το αίσθημα αδικία έβγαλε τον κόσμο στους δρόμους για τον Γρηγόροπουλο.
Ιστορική αναδρομή στην Ελλάδα.
Στη κατοχή Δημιουργήθηκε το ΕΑΜ συνενώνοντας την κοινωνική αδικία και με την αδικία που πήγαζε από την Γερμανική κατοχή. Το ΕΑΜ κατά την διάρκεια του πολέμου ταυτίστηκε με το ΚΚΕ. Πριν την κατοχή η κοινωνική αδικία από μόνη της δεν μπορούσε να δημιουργήσει δυνάμεις Ικανές να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στην τάξη της κοινωνίας με σπάνιες εξαιρέσεις όπως τα γεγονότα στο Κιλελέρ στην Θεσσαλία.
Η ταύτιση του κόσμου της αδικίας με το ΚΚΕ ήρθε μέσα από τον αγώνα για εθνική απελευθέρωση και συμπύκνωσε μέσα της δυνάμεις που στόχευαν και στην μεταπολεμική κοινωνική δικαιοσύνη
Η αποχώρηση των Γερμανών οδήγησε ένα μεγάλο κομμάτι του ΕΑΜ και των ανταρτών στην δικαίωση και στην αποχώρηση . Έτσι μόνο η κοινωνική αδικία συνέχισε να υφίσταται και χρησιμοποίησε την πόλωση για να προκαλέσει ένα εμφύλιο πόλεμο.
Ο εμφύλιος πόλεμος Δεν έκανε διακρίσεις. Το κράτος στράφηκε τόσο σε βάρος των δυνάμεων που μάχονταν την κοινωνική αδικία (ΚΚΕ) όσο και εναντίων αγωνιστών της Εθνικής αντίστασης που βρεθήκαν στο ΕΑΜ.
Η Ήττα και η παρανομία, τα αντίποινα και οι εξορίες γιγάντωσε το αίσθημα κοινωνικής αδικίας και οδήγησε την ΕΔΑ στην εξουσία και στην Δολοφονία του Λαμπράκη.
Είναι σαφές ότι γίνονταν συνεχώς μια πάλη ιδεών με στόχο την δικαιοσύνη που φορούσε εναλλάξ τον μανδύα της κοινωνικής δικαιοσύνης ή της εθνικής αποκατάστασης.
Η χούντα επέτεινε το πρόβλημα γιατί κατά την διάρκεια της μαζί με την ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη κυριαρχεί και η ανάγκη για αποκατάσταση της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Υπάρχει όμως και τότε κόσμος που αισθάνεται την αδικία σε βάρος της Ελλάδας και της Δημοκρατίας αλλά δεν την αναγάγει σε κοινωνική αδικία ή θεωρεί ως ένα σημείο αποδεκτή την αδικία σε κοινωνικό επίπεδο.
Όμως η θέση του ΚΚΕ -να τα ανάγει όλα σε κοινωνικά ζητήματα- δεν αφήνει τον αντιδικτατορικό αγώνα να πλατύνει και να γίνει εθνικός. Ταυτίζει τον αγώνα για την Δημοκρατια με το ΚΚΕ.
Παρόλα αυτά υπάρχει ακόμη σήμερα η αίσθηση ότι το ΚΚΕ ήταν πίσω από όλο τον Αντιδικτατορικό αγώνα ενώ μάλλον δεν ήταν έτσι .
Το αίσθημα της αδικίας είναι η κινητήριος δύναμη της ιστορίας και αυτή που θα δημιουργήσει μεταδικτατορικά το ΠΑΣΟΚ ενώ θα οδηγήσει στην πολιτική συρρίκνωση του ΚΚΕ όταν η αδικία πάψει να υφίσταται εις βάρος του με την νομιμοποίηση του.
Η νομιμοποίηση του ΚΚΕ οδήγησε στην δικαίωση ένα μεγάλο τμήμα των πολιτών και όταν αυτό εμφανίστηκε στις κάλπες η αδικία εις βάρος είχε πάψει να υφίσταται με αποτέλεσμα σταδιακά να συρρικνωθεί. Βγάζοντας από την μέση τον παράγοντα αδικία απόμεινε μόνο η ιδεολογική προσέγγιση του ΚΚΕ με τον κόσμο του και αυτό οδήγησε στην συρρίκνωση του. Στην Ελλάδα αυτό έγινε πολύ πριν την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού.
Ο Ανδρέας αγκάλιασε τον κόσμο της αδικίας και τους ονόμασε μη προνομιούχους και κάπου εκεί σταματούν όλα.
Σήμερα υπάρχουν αδικημένοι και δεν μιλά κάνεις για αυτούς. Και όσοι το κάνουν δεν μιλούν με ορούς κοινωνικής αδικίας αλλά με όρους ιδεολογικούς. Δεν μάχονται την αδικία αλλά προσπαθούν να εξηγήσουν από πού πηγάζει. Ακόμα παραπέρα κάποιοι αδυνατούν να ταυτιστούν με τον κόσμο αυτό γιατι δεν βιώσαν ποτέ την αδικία αλλά υπήρξαν πορφυρογέννητοι.
Δεν παλεύουν να απαλύνουν την κοινωνική αδικία αφού δεν την αντιλαμβάνονται.
Το αίσθημα αδικίας λοιπόν με διάφορες εκφάνσεις εμφανίζεται συνεχώς μπροστά μας καθώς αναλύουμε την ιστορία.
Ως αίσθημα είναι διαχρονικό μόνο που αλλάζει το περιερχόμενο του. Γενικά μιλώντας θα λέγαμε ότι ο κόσμος αυτός βιώνει
Ανισότητα, φτώχια, χαμηλό βιοτικό επίπεδο, μειωμένη πρόσβαση στην εργασία και στο πλούτο, στην εξουσία, στην υγεία αποκλεισμοί κάθε είδους. Αυταρχισμό του πολιτικού συστήματος, μη συμμετοχή.
Αδικία στο να σε αντιλαμβάνονται ως κομμάτι της μάζας, αδικία, στην σπάταλη ανθρώπινων ζωών και πόρων υπέρ σκοπών, Αδικία στην δουλειά αναξιοκρατία οικογενειοκρατία ρουσφέτι, μετανάστευση εσωτερική και εξωτερική.
και μια Εξορία από παντού μια μοναχικότητα και μια περιχαράκωση αφού κανείς δεν μιλά πια για τους αδικημένους κανείς δεν τους χτυπά την πόρτα Ένας αποκλεισμός.
Η ιδεολογική ήττα του προέρχεται από το γεγονός ότι όλα αυτά να μοιάζουν ότι οφείλονται στην χαμηλή τους εξειδίκευση. Όμως είναι το κόστος της Παιδείας που φέρνει χαμηλή εξειδίκευση. Κόστος δυσβάσταχτο για ένα μέλος της κόσμου της αδικίας.
Το κόστος της παιδεία φανερό που αφορά την άμεση απώλεια εισοδήματος του ατόμου και της οικογένειας του όσο και την έμμεση απώλεια εισοδήματος από την κοινότητα Κράτος καθ όλη την διάρκεια σπουδών του μέλους της.
Το μέλος τελικά αλλά και ο κόσμος του -πλην ελάχιστων εξαιρέσεων- θα αντιληφθεί την ματαίωση και θα αποτρέψει το μέλος από περαιτέρω σπουδές.
Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος αδικίας και χαμηλών προσδοκιών. Τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα παράγουν χαμηλά κοινωνικά στρώματα.
Για το γιο ενός αγρότη, ενός εργάτη, ενός βιοπαλαιστή, ενός μεροκαματιάρη δεν υπάρχει ισότητα ή δικαιοσύνη παρά μόνο συνεχής αγώνας και ελιγμοί για να βρεθεί σε μια καλύτερη θέση για μια στιγμή στην ζωή του και να δώσει κάτι στα παιδιά.
Οι περήφανοι νοικοκυραίοι έπαψαν να είναι και περήφανοι και νοικοκυραίοι και ξεπούλιουνται στα κομματικά γραφεία… για τα παιδιά.
Φαύλος κύκλος που οδηγεί την κοινωνία των αδικημένων να αναπαράγεται βιολογικά με τα νεότερα μέλη της να ακολουθούν τα χνάρια των προγονών τους σε μεγάλο βαθμό και να καταλήγουν νομοτελειακά -θα έλεγε κανείς ως βελτιωμένα αντίγραφα - μέλη στην κοινωνία της αδικίας.
Και είναι αυτή η κοινωνία της αδικίας που οδηγεί την έκφραση του αιτήματος για Ισότητα Δικαιοσύνη. Αίτημα που βρίσκει συνεχώς νέα όρια σε αυτά τα συστατικά στοιχεία του τρίπτυχου ή πολεμά για να κρατήσει τα κεκτημένα της που ενίοτε απειλούνται.
Ο κόσμος της αδικίας προβάλει και συνθλιβεί τις ταυτότητες του έθνους των θρησκειών των πολιτισμών και κάθε συνεκτικού στοιχείου που μπορεί από κάτω του να κρύψει, να καμουφλάρει ή να απαλύνει να δικαιολογήσει την αδικία. Οι μετανάστες είναι η απόδειξη.
Οι πιο μορφωμένοι θα πουν ότι ο κόσμος της αδικίας λαμβάνει ιστορικές διαστάσεις και αποκτά ιστορικό υπόβαθρο. Οι πιο φωτισμένοι θα καταγράψουν την ιστορία ως συνεχή και αέναη πάλη ανάμεσα στην αδικία και στην δικαιοσύνη.
Έτσι ίσως Ιστορία θα γίνει αντιληπτή ως καταγραφή της προοδευτικής διαδικασίας εξέλιξης από έναν άδικο κόσμο προς ένα δικαιότερο.
Μέσα της υπάρχουν δράσεις ή βήματα προς τον κόσμο αυτό και αντιδραστικά επεισόδια ή βήματα προς τα πίσω.
Όσο πιο έντονο γίνεται το αίσθημα της αδικίας τόσο πλησιάζουμε προς την επόμενη επανάσταση που θα έρθει όπως πάντα από αυτές τις κοινωνίες τις ποτισμένες και μεγαλωμένες με την αδικία ταυτιστούν ή χειραγωγηθούν από αστούς που αισθάνονται το ίδιο.
Όταν η κοινωνική αδικία ταυτιστεί με την αίσθηση εθνικής η πολιτικής αδικίας. Αυτή η επανάσταση θα είναι Ειρηνική σε βάρος των βολεμένων
Μια πίκρα θα κυριαρχεί πάντα στο στόμα
Αναζητήστε τις δυνάμεις της αδικίας και τις δυνάμεις των βολεμένων
Αναζητήστε την πρόοδο και την συντήρηση είναι το πρώτο βήμα προς την αλλαγή. Η κοινωνία έχει κάνει ένα βήμα για να σας δείξει ένα πρόβλημα δείτε το γιατί το επόμενο θα είναι κατά Πάνο σας
Μια πίκρα θα κυριαρχεί πάντα στο στόμα όσο κανείς δεν μιλά για εμάς τους αδικημένους.
Η οικονομία είναι το πρώτο ζητούμενο των Ελλήνων όχι το πόσα πήρε ο Παυλίδης και πόσα έδωσε η ΖΙΜΕΝΣ. Αυτή είναι η κουβέντα που αφορά εσάς που τα χαλάσατε στην μοιρασιά.
Η οικονομία θα γεννήσει τους επόμενους αδικημένους και όλοι ευχόμαστε να μην είναι τα παιδιά μας.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Οι πρώτοι γιορτασμοί της Εργατικής Πρωτομαγιάς...
.
Στις 20 Ιούλη του 1889, το ιδρυτικό συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς κατέληξε σε μια απόφαση που σφράγισε την ιστορία του εργατικού κινήματος σε ολόκληρο τον κόσμο. «Σκοπός μας - έλεγε η απόφαση- είναι να οργανωθεί μια μεγαλειώδης διαδήλωση σε συγκεκριμένη ημερομηνία, με τέτοιο τρόπο ώστε ταυτόχρονα σ’ όλες τις χώρες και σ’ όλες τις πόλεις, την ίδια συμφωνημένη ημέρα, οι εργάτες να απαιτήσουν απ’ τις δημόσιες αρχές να μειώσουν με νόμο την εργάσιμη ημέρα στις οκτώ ώρες και να εφαρμόσουν στην πράξη τις υπόλοιπες αποφάσεις του Συνεδρίου του Παρισιού.
Εχοντας υπόψη το γεγονός ότι μια παρόμοια διαδήλωση έχει ήδη αποφασιστεί για την 1η Μαΐου 1890 από την Αμερικάνικη Ομοσπονδία Εργασίας στο Συνέδριό της, το οποίο συνήλθε στο Σαιντ Λούις τον Δεκέμβριο του 1888, η ημερομηνία αυτή υιοθετείται και για την διεθνή διαδήλωση. Οι εργάτες των διαφόρων χωρών θα πρέπει να οργανώσουν την διαδήλωση αυτή σύμφωνα με τις συνθήκες που τους έχουν επιβληθεί απ’ την συγκεκριμένη κατάσταση κάθε χώρας».
Ετσι γεννήθηκε η Εργατική Πρωτομαγιά. Ομως δε γεννήθηκε τυχαία, ούτε αυθαίρετα επιλέχθηκε η 1η Μάη κάθε έτους να είναι...
η μέρα όπου η εργατική τάξη σε όλο τον πλανήτη θα απεργεί και θα διεκδικεί μαχητικά την ικανοποίηση των αιτημάτων της. Λίγα χρόνια πριν το συνέδριο του Παρισιού, η εργατική τάξη των Ηνωμένων Πολιτειών σφράγιζε ανεξίτηλα την Πρωτομαγιά με τα χρώματα της ταξικής πάλης που διεξάγει το προλεταριάτο κατά των αστών.
Το 1884, στο συνέδριό της η νεοσύστατη, τότε, Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας αποφάσισε ότι η 1η Μάη του 1886 θα είναι μέρα ενός εκτεταμένου απεργιακού αγώνα των εργατών, με σκοπό την καθιέρωση του Οκταώρου. Την απόφαση αυτή, στη συνέχεια, την πήρε στα χέρια της η ίδια η εργατική τάξη των Ηνωμένων Πολιτειών και την έκανε πράξη. Οσο, δε, πλησίαζε η εν λόγω ημερομηνία, τόσο περισσότερο ζούσαν οι Αμερικανοί εργάτες τον πυρετό της μάχης.
Στην Πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886 στις ΗΠΑ γύρω στο μισό εκατομμύριο εργάτες παράτησαν τη δουλιά τους και συνενώθηκαν στους δρόμους του αγώνα. Σημαντικές απεργίες και διαδηλώσεις έγιναν στις περισσότερες από τις μεγάλες πόλεις, αλλά και στις μικρές πόλεις και κωμοπόλεις. Επίκεντρο, όμως, του αγώνα αναδείχτηκε το Σικάγο, με 90.000 διαδηλωτές στους δρόμους. Ηταν τόσο μεγάλη και τόσο επιβλητική η κινητοποίηση της εργατικής τάξης του Σικάγο που οι καπιταλιστές θεώρησαν πως έπρεπε να επιβληθούν δυναμικά. Ετσι πραγματοποίησαν ένα από τα πιο επαίσχυντα εγκλήματά τους σε βάρος των εργατών.
Στις 3 Μάη, η αστυνομία πυροβόλησε εν ψυχρώ εναντίον εργατών που διαδήλωναν - κατά των απεργοσπαστών - έξω από το εργοστάσιο θεριστικών μηχανών Μακ Κόρμικ. Το αποτέλεσμα ήταν να δολοφονηθούν εν ψυχρώ 4 διαδηλωτές και να τραυματιστούν αρκετοί. Την επομένη, 4 Μάη, η εργατική τάξη του Σικάγο πραγματοποίησε διαδήλωση διαμαρτυρίας στο Χέιμαρκετ, όπου κάποιος προβοκάτορας έριξε βόμβα, σκοτώνοντας έναν και τραυματίζοντας πάνω από 70 αστυνομικούς. Οι υπόλοιποι αστυνομικοί ανασυγκροτήθηκαν κι άρχισαν να πυροβολούν εναντίον του πλήθους, προκαλώντας πλήθος τραυματιών και τουλάχιστον έναν νεκρό. Τις επόμενες μέρες πέθαναν άλλοι έξι τραυματίες αστυνομικοί, αλλά ο θάνατός τους ήταν συνέπεια τραυματισμών που υπέστησαν από τους αδιάκριτους πυροβολισμούς των συναδέλφων τους.
Η, από κάθε άποψη, τραγωδία του Χέιμαρκετ (φωτό) έδωσε την ευκαιρία στο αστικό κράτος να προχωρήσει σε συλλήψεις εργατών ηγετών. Συγκεκριμένα, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε σκηνοθετημένη δίκη οκτώ άνθρωποι που είτε δε βρίσκονταν στην πλατεία του Χέιμαρκετ όταν ρίχτηκε η βόμβα είτε δεν ήταν σε θέση έμμεσα ή άμεσα να έχουν την παραμικρή εμπλοκή σ’ αυτήν την υπόθεση. Τελικά, από τους 8 οι Πάρσανς, Σπάις, Φίσερ και Ενγκελ απαγχονίστηκαν στις 11 Νοέμβρη 1887, ο Λιγκ βρέθηκε νεκρός στο κελί του και οι Νημπ, Σουάμπ και Φίλντεν καταδικάστηκαν σε πολλά χρόνια καταναγκαστικά έργα.
Η πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886 είχε ως αποτέλεσμα 185.000 εργάτες να κερδίσουν το 8ωρο και τουλάχιστον 200.000 εργάτες να μειώσουν το χρόνο εργασία τους από τις 12 στις 10 και 9 ώρες. Σε πολλές επίσης περιοχές αναγνωρίστηκε η ημιαργία του Σαββάτου, ενώ αρκετές βιομηχανίες σταμάτησαν την κυριακάτικη εργασία. Ηταν λογικό, επομένως, να υιοθετηθεί στη συνέχεια η Πρωτομαγιά ως η παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης. Αρχισε δε να γιορτάζεται ως τέτοια από το 1890. Ας δούμε όμως πότε άρχισε να γιορτάζεται και στην Ελλάδα.
Η πρώτη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα γιορτάστηκε το 1893, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη, που ιδρύθηκε από τον τελευταίο στις 20 Ιούλη του 1890, ενώ από τις 3 Ιούνη του ιδίου έτους ο Καλλέργης εξέδωσε την εφημερίδα «Σοσιαλιστής».
Ο Κεντρικός Σοσιαλιστικός Σύλλογος ήταν βεβαίως μια οργάνωση ουτοπικού σοσιαλιστικού προσανατολισμού, πράγμα καθόλου παράξενο για εκείνη την εποχή, αφού και το ελληνικό εργατικό κίνημα ήταν σε νηπιακή μορφή και η διάδοση του μαρξισμού απελπιστικά περιορισμένη. «Ο Κεντρικός Σοσιαλιστικός Σύλλογος - γράφει ο Γιάννης Κορδάτος - ήταν, σα να πούμε η κεντρική διοίκηση των ομίλων και των τμημάτων. Πολλά από τα τμήματα και τους ομίλους είχαν διάφορες ονομασίες. Στην Αθήνα ο σοσιαλιστικός όμιλος λεγόταν ΚΟΣΜΟΣ. Αλλού τα τμήματα είχαν τον τίτλο της Λέσχης και της Αδελφότητας».
Την Πρωτομαγιά του 1891 ο Καλλέργης και 12 Σοσιαλιστές φωτογραφήθηκαν όλοι μαζί και μ’ αυτή τη συμβολική χειρονομία θέλησαν να δείξουν τη συμμετοχή και την αλληλεγγύη τους στην παγκόσμια ημέρα των εργατών. Ενα χρόνο αργότερα, ο Καλλέργης και μια ομάδα συντρόφων του συγκεντρώθηκαν στο χώρο του Σταδίου και διαμαρτυρήθηκαν κατά του «πλουτοκρατικού Αθλίου συστήματος»5. Το 1893, όμως, ο γιορτασμός της Πρωτομαγιάς και μαζικός ήταν - αν λάβουμε υπόψη το μέγεθος και το βαθμό ωριμότητας του ελληνικού προλεταριάτου - και αισθητός έγινε. Φυσικά, υπήρξε κατάλληλη προετοιμασία και η σοσιαλιστική κίνηση είχε αναπτυχθεί αρκετά σε σχέση με το παρελθόν.
Η απόφαση για το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς του 1893 πάρθηκε στη συνεδρίαση του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου στις 21 Φλεβάρη του ιδίου έτους. «Απεφασίσθη - αναφέρεται στο πρακτικό της συνεδρίασης - όπως εκλεγή επιτροπή και επιδοθή αποκλειστικώς διά της εορτής της 1ης Μαΐου, γενομένης δε μυστικής ψηφοφορίας εξελέγησαν ως εξής: Καλλέργης, Νάγος, Συνοδινός και Χριστόπουλος».
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 3 Μάρτη 1893, σε συνεδρίαση της Επιτροπής, ο Καλλέργης πρότεινε να εκδοθεί για την οικονομική ενίσχυση του γιορτασμού της Πρωτομαγιάς ένα βιβλίο «το οποίον θα περιέχει την Σοσιαλιστικήν πολιτικήν … και θα τιμηθεί 25 λεπτά έκαστον». Πρόκειται για την γνωστότερη ίσως μπροσούρα του Σταύρου Καλλέργη που φέρει τον τίτλο «Εγκόλπιον Εργάτου».
Πρέπει, τέλος, να σημειωθεί ότι επειδή η 1η Μάη του 1893 έπεφτε ημέρα Σάββατο, οι διοργανωτές αποφάσισαν να γιορτάσουν την Παγκόσμια ημέρα της Εργατικής Τάξης την επομένη 2 Μάη που ήταν Κυριακή «όπου οι εργάται θα δυνηθώσι να λάβωσι μέρος σ’ αυτήν». Ετσι, από τα μέσα Απρίλη ο «Σοσιαλιστής» ενημέρωσε για την εκδήλωση, δημοσιεύοντας ταυτόχρονα και το διεκδικητικό της πλαίσιο.
Εγραφε, για παράδειγμα, στο φύλλο αρ. 23: «Δύο Μαΐου, ημέρα Κυριακή 5 μ.μ. εις το Αρχαίον Στάδιον όπισθεν του Ζαππείου, εις την γέφυραν όπου είνε απέναντι εις τα αγγλικά μνημεία με Κυπαρίσσια. Ολοι οι σοσιαλισταί και οι υπό μισθόν πάσχοντες θα συναθροισθώσι να υπογράψωσι ψήφισμα προς τη Βουλή, διά του οποίου θα ζητώσι πρώτον τας Κυριακάς όλα τα καταστήματα γενικώς να ήναι κλειστά προς ανάπαυσιν των πολιτών. β΄ τον περιορισμόν των εργάσιμων ωρών εις 8 καθ’ εκάστην κατ’ ανώτατον όριον και ολιγώτερον διά τας κοπιώδεις και ανθυγιεινάς εργασίας και διά τους παίδας και τας γυναίκας. γ΄ απονομήν συντάξεως εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των και εις τας οικογενείας των εν τη εργασία φονευομένων».
Η προετοιμασία για τον πρωτομαγιάτικο γιορτασμό δεν περιοριζόταν στην κινητοποίηση των σοσιαλιστών της πρωτεύουσας και του Πειραιά, αλλά και άλλων πόλεων, όπου υπήρχαν σχετικές οργανώσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να πάρουν ανάλογες πρωτοβουλίες σε τοπικό επίπεδο. Για το λόγο αυτό, από τον Καλλέργη και τον Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο στάλθηκαν επιστολές - με οδηγίες - όπως αυτή που ακολουθεί:
«Συνάδελφε Δημητρακόπουλε, την 1η Μαΐου, σκοπόν έχομεν όπως οι ενταύθα σοσιαλισταί συνέλθομεν εις το Στάδιον, όπισθεν του Ζαππείου, και εορτάσωμεν όσον το δυνατόν πανηγυρικώτερον, την επέτειον εορτήν του παγκοσμίου σοσιαλισμού. Καλόν επομένως θεωρώ, όπως προς επίδειξιν, καθ’ όσον ουδέν μέσον πρέπει να παρορώμεν, όπερ τείνει εις την εξάπλωσιν των αρχών ημών και εις την ευόδωσιν του επιδιωκομένου σκοπού, συνέλθετε και υμείς αυτόθι, την ημέραν εκείνην όσοι ασπάζεσθε τας αρχάς του σοσιαλισμού και εορτάσετε είτε διασκεδάζοντες, είτε φωτογραφούμενοι, είτε δι’ οιουδήποτε άλλου τρόπου και μετά ταύτα συντάξητε τηλεγράφημα απευθυνόμενον εις το καθ’ ημάς κεντρικόν συμβούλιον όπου θα αγγέλετε ότι εορτάσατε την σοσιαλιστικήν 1η Μαΐου και έχον περίπου ως εξής: Σοσιαλιστικόν Συμβούλιον Αθήνας, Πανηγυρικώτατα εορτάσαμεν σοσιαλιστικήν Πρωτομαγιά. Αν τις κωλύεται να θέση την υπογραφήν του ας θέσει ψευδώνυμον. Το τηλεγράφημα τούτο, καταχωρηθήσεται εν τω ημετέρω φύλλω ο Σοσιαλιστής. Μην σας εμποδίσει ο μικρός αριθμός του να πράξετε και δύο πρέπει να εορτάσετε οπωσδήποτε. Διότι το τοιούτον, όπως και αν έχει πράγμα, ωφέλειαν θα παράσχει και ουχί βλάβην».
Οπως ακριβώς είχε καθοριστεί, στις 2 Μάη του 1893, ημέρα Κυριακή και ώρα 5μ.μ. οι Σοσιαλιστές της ομάδας Καλλέργη και εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο - και όχι στους στύλους του Ολυμπίου Διός που από λάθος, προφανώς, πληροφόρηση γράφει ο Κορδάτος - όπου και γιόρτασαν αγωνιστικά την παγκόσμια ημέρα της Εργατικής Τάξης. Οι πληροφορίες στον Τύπο της εποχής παρουσιάζουν μεγάλη απόκλιση αναφορικά με τον αριθμό των συγκεντρωμένων, οπότε και δεν είναι εύκολο να αποφανθεί κάποιος σήμερα με ακρίβεια πάνω σ’ αυτό το ζήτημα.
Ο «Σοσιαλιστής» του δευτέρου 15ήμερου του Μάη 1893 κάνει λόγο για πάνω από 2 χιλιάδες συγκεντρωμένους. Γράφει συγκεκριμένα: «Εις τας δύο Μαΐου ώρα 5 μ.μ. παρά το αρχαίον Στάδιον, τα μέλη του “Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου” και μέγα πλήθος εκ των πασχουσών εργατικών τάξεων των ευρισκομένων υπό τον ζυγόν του μισθού, ακολουθούντες τον διεθνή των πασχουσών τάξεων αγώνα, συνηθροίσθησαν προς διαμαρτύρησιν εναντίον του σημερινού αθλίου συστήματος, όπου δυστυχούν οι πολλοί κοπιωδώς εργαζόμενοι και ευτυχούν οι ολίγοι οκνηροί, πλούσιοι, μη εργαζόμενοι και απολαμβάνοντες τον ιδρώτα των πολλών εργαζομένων… συνήλθον πλέον των 2 χιλιάδων ατόμων…».
Αντίθετα, η «Εφημερίς» παρουσίασε ένα κοινό που δεν ήταν πάνω από 200 άτομα. «Οι πλείστοι εξ αυτών ήσαν εργάται, ευπρεπώς κατά το πλείστον ενδεδυμένοι, με ερυθράς κονκάρδας επί της κομβιοδόχης, και πολύ ήσυχοι άνθρωποι. Αυτοί είναι οι πρώτοι σοσιαλισταί εν Ελλάδι, και συνήλθον χθες εις το πρώτον αυτών εν Αθήναις συλλαλητήριον».
Τέλος, η «Ακρόπολις» του Βλάση Γαβριηλίδη σημείωνε στο δικό της ρεπορτάζ στις 3 του Μάη 1893: «Είχομεν χθες και συλλαλητήριον σοσιαλιστών εις το αρχαίον στάδιον. Συνήχθησαν πλείστοι εργατικοί άνθρωποι και άλλοι κύριοι εμφορούμενοι υπό των σοσιαλιστικών αρχών, φέροντες όλοι ερυθράς κονκάρδας επί της κομβιοδόχης των και ήκουσαν τον σοσιαλιστήν κ. Καλλέργην, όστις υπεστήριξεν την αργίαν της Κυριακής διά τους εργάτας, τον περιορισμόν των εργασίμων ωρών εις οκτώ και την αλληλοβοήθειαν των εργατών. Εις το συλλαλητήριον επεκράτησε πλήρης τάξις».
Οπως ήδη αναφέρεται στα δημοσιεύματα του Τύπου της εποχής, ομιλητής στην πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση του 1893 ήταν ο Σταύρος Καλλέργης, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε: «Ο σκοπός της συναθροίσεώς μας ενταύθα είναι να υπογράψωμεν ψήφισμα διά να δοθή εν καιρώ εις την Βουλήν. Το ψήφισμα δε έχει ως εξής: Συνελθόντες σήμερον την 2 Μαΐου ημέραν Κυριακήν και ώραν 5 μ.μ. εν τω Αρχαίω Σταδίω οι κάτωθι υπογεγραμμένοι μέλη του “Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου” και υπό μισθόν πάσχοντες εψηφίσαμεν:
Α)Την Κυριακήν να κλείωσι τα καταστήματα, καθ’ όλην την ημέραν, και οι πολίται ν’ αναπαύωνται.
Β) Οι εργάται να εργάζωνται 8 ώρας την ημέραν.
Γ) Ν’ απονέμηται σύνταξις εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των.
Δ) Το συμβούλιον του “Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου” να επιδώση το ψήφισμα εις την Βουλήν.
Οι παραδεχόμενοι το ψήφισμα ας υπογράψουσιν αυτό. Δεν πιστεύω δε να υπάρχη τις ενταύθα ο οποίος να μη παραδέχεται τας σοσιαλιστικάς ιδέας και το ψήφισμα. Η συνάθροισίς μας ενταύθα σήμερον έχει παγκόσμιον χαρακτήρα…». Ο Καλλέργης αναφέρθηκε ακόμη στο ζήτημα της ιστορίας του γιορτασμού της Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα και διεθνώς, σημείωσε την πρόοδο που είχε κάνει το σοσιαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και υπογράμμισε ως άμεσους στόχους πάλης του κινήματος τη βελτίωση της θέσης των εργατών και τη διάδοση των σοσιαλιστικών ιδεών. Υστερα από την ομιλία του Καλλέργη - πάντα κατά το ρεπορτάζ του «Σοσιαλιστή» - συγκεντρώθηκαν μέσα σε μισή ώρα 500 υπογραφές κάτω από το ψήφισμα.
Η συγκέντρωση των υπογραφών συνεχίστηκε και στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα να συγκεντρωθούν περί τις 2.000 και το ψήφισμα κατατέθηκε στη Βουλή την 1η του Δεκέμβρη του 1893. Το ιστορικό της παράδοσης του ψηφίσματος στη Βουλή το περιγράφει ο ίδιος ο Καλλέργης στο φύλλο 30 του «Σοσιαλιστή», που κυκλοφόρησε στις 2 του Γενάρη του 1894. Γράφει ο Καλλέργης: «Εις τας αρχάς Δεκεμβρίου (σ.σ. του 1893) υπέβαλον ψήφισμα εις τον πρόεδρον της Βουλής κατ’ εντολήν του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου, το οποίον είχον εγκρίνει την 2αν Μαΐου 1893 οι σοσιαλισταί και εν γένει οι υπό μισθόν πάσχοντες Αθηνών -Πειραιώς, ζητούντες δι’ αυτού μικράν βελτίωσιν της αθλίας αυτών ζωής.
Μετά την επίδοσιν του ψηφίσματος ανήλθον εις το θεωρείον των δημοσιογράφων και ανέμενον μετ’ ανυπομονησίας την ανάγνωσιν αυτού. Αλλά το προεδρείον ησχολείτο εις την ανάγνωσιν ετέρων αναφορών προερχομένων εκ διαφόρων προσώπων και πραγματευομένων κατά το μάλλον και ήττον περί ανέμων και υδάτων. Αμα είδον εγώ την πράξιν αυτήν του προέδρου και μάλιστα ότε παρετήρησα να δεικνύη το περί ου ο λόγος ψήφισμα εις τους περί το προεδρείον βουλευτάς εμπαικτικώς, ωργίσθην και ανεφώνησα λέξεις τινάς διά να ελκύσω την προσοχήν των βουλευτών και των δημοσιογράφων. Αμα τη αναφωνήσει των λέξεων εκείνων οργίζεται ο πρόεδρος, κρούει ακαταπαύστως τον κώδωνα, διατάσσει την σύλληψίν μου. Οι στρατιώτες της φρουράς έρχονται αμέσως, με συλλαμβάνουν και κτυπούντες με αγρίως διά των κοπάνων των όπλων των με οδήγησαν εις το δεύτερον αστυνομικόν τμήμα, ένθα επί δύο ημέρας και δύο νύκτας παρέμεινα».
Μετά τη «φιλοξενία» του στην αστυνομία, στις 9 του Δεκέμβρη του 1893, ο Καλλέργης δικάστηκε και καταδικάστηκε να εκτίσει ποινή φυλάκισης 10 ημερών στις φυλακές του Παλαιού Στρατώνα.
Ετσι έληξε και τυπικά ο πρώτος γιορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα, που από κάθε άποψη αποτελεί σταθμό στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος. Ο προσανατολισμός εκείνης της εκδήλωσης ήταν σαφής και αφορούσε στην ανάπτυξη της πάλης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των εργατών και τη διάδοση των σοσιαλιστικών ιδεών, των ιδεών δηλαδή για μια ανώτερη, δικαιότερη κοινωνία. Ο προσανατολισμός αυτός εμπλουτίστηκε τα επόμενα χρόνια, έγινε πιο σαφής, πιο ουσιαστικός και σ’ ό,τι αφορά στις ιδέες της νέας κοινωνίας πέρασε από το πεδίο της ουτοπίας και των συγχύσεων στο πεδίο της επιστήμης με τη διάδοση του επιστημονικού σοσιαλισμού. Εντούτοις ποτέ δεν άλλαξε κατεύθυνση αφού το δίκιο του εργάτη και η καινούρια κοινωνία, που θα υπερβαίνει τον καπιταλισμό, είναι έννοιες αξεχώριστες.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Του Γιώργου Πετρόπουλου
.Στις 20 Ιούλη του 1889, το ιδρυτικό συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς κατέληξε σε μια απόφαση που σφράγισε την ιστορία του εργατικού κινήματος σε ολόκληρο τον κόσμο. «Σκοπός μας - έλεγε η απόφαση- είναι να οργανωθεί μια μεγαλειώδης διαδήλωση σε συγκεκριμένη ημερομηνία, με τέτοιο τρόπο ώστε ταυτόχρονα σ’ όλες τις χώρες και σ’ όλες τις πόλεις, την ίδια συμφωνημένη ημέρα, οι εργάτες να απαιτήσουν απ’ τις δημόσιες αρχές να μειώσουν με νόμο την εργάσιμη ημέρα στις οκτώ ώρες και να εφαρμόσουν στην πράξη τις υπόλοιπες αποφάσεις του Συνεδρίου του Παρισιού.Εχοντας υπόψη το γεγονός ότι μια παρόμοια διαδήλωση έχει ήδη αποφασιστεί για την 1η Μαΐου 1890 από την Αμερικάνικη Ομοσπονδία Εργασίας στο Συνέδριό της, το οποίο συνήλθε στο Σαιντ Λούις τον Δεκέμβριο του 1888, η ημερομηνία αυτή υιοθετείται και για την διεθνή διαδήλωση. Οι εργάτες των διαφόρων χωρών θα πρέπει να οργανώσουν την διαδήλωση αυτή σύμφωνα με τις συνθήκες που τους έχουν επιβληθεί απ’ την συγκεκριμένη κατάσταση κάθε χώρας».
Ετσι γεννήθηκε η Εργατική Πρωτομαγιά. Ομως δε γεννήθηκε τυχαία, ούτε αυθαίρετα επιλέχθηκε η 1η Μάη κάθε έτους να είναι...
η μέρα όπου η εργατική τάξη σε όλο τον πλανήτη θα απεργεί και θα διεκδικεί μαχητικά την ικανοποίηση των αιτημάτων της. Λίγα χρόνια πριν το συνέδριο του Παρισιού, η εργατική τάξη των Ηνωμένων Πολιτειών σφράγιζε ανεξίτηλα την Πρωτομαγιά με τα χρώματα της ταξικής πάλης που διεξάγει το προλεταριάτο κατά των αστών.
Το 1884, στο συνέδριό της η νεοσύστατη, τότε, Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας αποφάσισε ότι η 1η Μάη του 1886 θα είναι μέρα ενός εκτεταμένου απεργιακού αγώνα των εργατών, με σκοπό την καθιέρωση του Οκταώρου. Την απόφαση αυτή, στη συνέχεια, την πήρε στα χέρια της η ίδια η εργατική τάξη των Ηνωμένων Πολιτειών και την έκανε πράξη. Οσο, δε, πλησίαζε η εν λόγω ημερομηνία, τόσο περισσότερο ζούσαν οι Αμερικανοί εργάτες τον πυρετό της μάχης.
Στην Πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886 στις ΗΠΑ γύρω στο μισό εκατομμύριο εργάτες παράτησαν τη δουλιά τους και συνενώθηκαν στους δρόμους του αγώνα. Σημαντικές απεργίες και διαδηλώσεις έγιναν στις περισσότερες από τις μεγάλες πόλεις, αλλά και στις μικρές πόλεις και κωμοπόλεις. Επίκεντρο, όμως, του αγώνα αναδείχτηκε το Σικάγο, με 90.000 διαδηλωτές στους δρόμους. Ηταν τόσο μεγάλη και τόσο επιβλητική η κινητοποίηση της εργατικής τάξης του Σικάγο που οι καπιταλιστές θεώρησαν πως έπρεπε να επιβληθούν δυναμικά. Ετσι πραγματοποίησαν ένα από τα πιο επαίσχυντα εγκλήματά τους σε βάρος των εργατών.
Στις 3 Μάη, η αστυνομία πυροβόλησε εν ψυχρώ εναντίον εργατών που διαδήλωναν - κατά των απεργοσπαστών - έξω από το εργοστάσιο θεριστικών μηχανών Μακ Κόρμικ. Το αποτέλεσμα ήταν να δολοφονηθούν εν ψυχρώ 4 διαδηλωτές και να τραυματιστούν αρκετοί. Την επομένη, 4 Μάη, η εργατική τάξη του Σικάγο πραγματοποίησε διαδήλωση διαμαρτυρίας στο Χέιμαρκετ, όπου κάποιος προβοκάτορας έριξε βόμβα, σκοτώνοντας έναν και τραυματίζοντας πάνω από 70 αστυνομικούς. Οι υπόλοιποι αστυνομικοί ανασυγκροτήθηκαν κι άρχισαν να πυροβολούν εναντίον του πλήθους, προκαλώντας πλήθος τραυματιών και τουλάχιστον έναν νεκρό. Τις επόμενες μέρες πέθαναν άλλοι έξι τραυματίες αστυνομικοί, αλλά ο θάνατός τους ήταν συνέπεια τραυματισμών που υπέστησαν από τους αδιάκριτους πυροβολισμούς των συναδέλφων τους.
Η, από κάθε άποψη, τραγωδία του Χέιμαρκετ (φωτό) έδωσε την ευκαιρία στο αστικό κράτος να προχωρήσει σε συλλήψεις εργατών ηγετών. Συγκεκριμένα, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε σκηνοθετημένη δίκη οκτώ άνθρωποι που είτε δε βρίσκονταν στην πλατεία του Χέιμαρκετ όταν ρίχτηκε η βόμβα είτε δεν ήταν σε θέση έμμεσα ή άμεσα να έχουν την παραμικρή εμπλοκή σ’ αυτήν την υπόθεση. Τελικά, από τους 8 οι Πάρσανς, Σπάις, Φίσερ και Ενγκελ απαγχονίστηκαν στις 11 Νοέμβρη 1887, ο Λιγκ βρέθηκε νεκρός στο κελί του και οι Νημπ, Σουάμπ και Φίλντεν καταδικάστηκαν σε πολλά χρόνια καταναγκαστικά έργα.
Η πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886 είχε ως αποτέλεσμα 185.000 εργάτες να κερδίσουν το 8ωρο και τουλάχιστον 200.000 εργάτες να μειώσουν το χρόνο εργασία τους από τις 12 στις 10 και 9 ώρες. Σε πολλές επίσης περιοχές αναγνωρίστηκε η ημιαργία του Σαββάτου, ενώ αρκετές βιομηχανίες σταμάτησαν την κυριακάτικη εργασία. Ηταν λογικό, επομένως, να υιοθετηθεί στη συνέχεια η Πρωτομαγιά ως η παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης. Αρχισε δε να γιορτάζεται ως τέτοια από το 1890. Ας δούμε όμως πότε άρχισε να γιορτάζεται και στην Ελλάδα.
Η πρώτη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα γιορτάστηκε το 1893, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη, που ιδρύθηκε από τον τελευταίο στις 20 Ιούλη του 1890, ενώ από τις 3 Ιούνη του ιδίου έτους ο Καλλέργης εξέδωσε την εφημερίδα «Σοσιαλιστής».
Ο Κεντρικός Σοσιαλιστικός Σύλλογος ήταν βεβαίως μια οργάνωση ουτοπικού σοσιαλιστικού προσανατολισμού, πράγμα καθόλου παράξενο για εκείνη την εποχή, αφού και το ελληνικό εργατικό κίνημα ήταν σε νηπιακή μορφή και η διάδοση του μαρξισμού απελπιστικά περιορισμένη. «Ο Κεντρικός Σοσιαλιστικός Σύλλογος - γράφει ο Γιάννης Κορδάτος - ήταν, σα να πούμε η κεντρική διοίκηση των ομίλων και των τμημάτων. Πολλά από τα τμήματα και τους ομίλους είχαν διάφορες ονομασίες. Στην Αθήνα ο σοσιαλιστικός όμιλος λεγόταν ΚΟΣΜΟΣ. Αλλού τα τμήματα είχαν τον τίτλο της Λέσχης και της Αδελφότητας».
Την Πρωτομαγιά του 1891 ο Καλλέργης και 12 Σοσιαλιστές φωτογραφήθηκαν όλοι μαζί και μ’ αυτή τη συμβολική χειρονομία θέλησαν να δείξουν τη συμμετοχή και την αλληλεγγύη τους στην παγκόσμια ημέρα των εργατών. Ενα χρόνο αργότερα, ο Καλλέργης και μια ομάδα συντρόφων του συγκεντρώθηκαν στο χώρο του Σταδίου και διαμαρτυρήθηκαν κατά του «πλουτοκρατικού Αθλίου συστήματος»5. Το 1893, όμως, ο γιορτασμός της Πρωτομαγιάς και μαζικός ήταν - αν λάβουμε υπόψη το μέγεθος και το βαθμό ωριμότητας του ελληνικού προλεταριάτου - και αισθητός έγινε. Φυσικά, υπήρξε κατάλληλη προετοιμασία και η σοσιαλιστική κίνηση είχε αναπτυχθεί αρκετά σε σχέση με το παρελθόν.
Η απόφαση για το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς του 1893 πάρθηκε στη συνεδρίαση του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου στις 21 Φλεβάρη του ιδίου έτους. «Απεφασίσθη - αναφέρεται στο πρακτικό της συνεδρίασης - όπως εκλεγή επιτροπή και επιδοθή αποκλειστικώς διά της εορτής της 1ης Μαΐου, γενομένης δε μυστικής ψηφοφορίας εξελέγησαν ως εξής: Καλλέργης, Νάγος, Συνοδινός και Χριστόπουλος».
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 3 Μάρτη 1893, σε συνεδρίαση της Επιτροπής, ο Καλλέργης πρότεινε να εκδοθεί για την οικονομική ενίσχυση του γιορτασμού της Πρωτομαγιάς ένα βιβλίο «το οποίον θα περιέχει την Σοσιαλιστικήν πολιτικήν … και θα τιμηθεί 25 λεπτά έκαστον». Πρόκειται για την γνωστότερη ίσως μπροσούρα του Σταύρου Καλλέργη που φέρει τον τίτλο «Εγκόλπιον Εργάτου».
Πρέπει, τέλος, να σημειωθεί ότι επειδή η 1η Μάη του 1893 έπεφτε ημέρα Σάββατο, οι διοργανωτές αποφάσισαν να γιορτάσουν την Παγκόσμια ημέρα της Εργατικής Τάξης την επομένη 2 Μάη που ήταν Κυριακή «όπου οι εργάται θα δυνηθώσι να λάβωσι μέρος σ’ αυτήν». Ετσι, από τα μέσα Απρίλη ο «Σοσιαλιστής» ενημέρωσε για την εκδήλωση, δημοσιεύοντας ταυτόχρονα και το διεκδικητικό της πλαίσιο.
Εγραφε, για παράδειγμα, στο φύλλο αρ. 23: «Δύο Μαΐου, ημέρα Κυριακή 5 μ.μ. εις το Αρχαίον Στάδιον όπισθεν του Ζαππείου, εις την γέφυραν όπου είνε απέναντι εις τα αγγλικά μνημεία με Κυπαρίσσια. Ολοι οι σοσιαλισταί και οι υπό μισθόν πάσχοντες θα συναθροισθώσι να υπογράψωσι ψήφισμα προς τη Βουλή, διά του οποίου θα ζητώσι πρώτον τας Κυριακάς όλα τα καταστήματα γενικώς να ήναι κλειστά προς ανάπαυσιν των πολιτών. β΄ τον περιορισμόν των εργάσιμων ωρών εις 8 καθ’ εκάστην κατ’ ανώτατον όριον και ολιγώτερον διά τας κοπιώδεις και ανθυγιεινάς εργασίας και διά τους παίδας και τας γυναίκας. γ΄ απονομήν συντάξεως εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των και εις τας οικογενείας των εν τη εργασία φονευομένων».
Η προετοιμασία για τον πρωτομαγιάτικο γιορτασμό δεν περιοριζόταν στην κινητοποίηση των σοσιαλιστών της πρωτεύουσας και του Πειραιά, αλλά και άλλων πόλεων, όπου υπήρχαν σχετικές οργανώσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να πάρουν ανάλογες πρωτοβουλίες σε τοπικό επίπεδο. Για το λόγο αυτό, από τον Καλλέργη και τον Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο στάλθηκαν επιστολές - με οδηγίες - όπως αυτή που ακολουθεί:
«Συνάδελφε Δημητρακόπουλε, την 1η Μαΐου, σκοπόν έχομεν όπως οι ενταύθα σοσιαλισταί συνέλθομεν εις το Στάδιον, όπισθεν του Ζαππείου, και εορτάσωμεν όσον το δυνατόν πανηγυρικώτερον, την επέτειον εορτήν του παγκοσμίου σοσιαλισμού. Καλόν επομένως θεωρώ, όπως προς επίδειξιν, καθ’ όσον ουδέν μέσον πρέπει να παρορώμεν, όπερ τείνει εις την εξάπλωσιν των αρχών ημών και εις την ευόδωσιν του επιδιωκομένου σκοπού, συνέλθετε και υμείς αυτόθι, την ημέραν εκείνην όσοι ασπάζεσθε τας αρχάς του σοσιαλισμού και εορτάσετε είτε διασκεδάζοντες, είτε φωτογραφούμενοι, είτε δι’ οιουδήποτε άλλου τρόπου και μετά ταύτα συντάξητε τηλεγράφημα απευθυνόμενον εις το καθ’ ημάς κεντρικόν συμβούλιον όπου θα αγγέλετε ότι εορτάσατε την σοσιαλιστικήν 1η Μαΐου και έχον περίπου ως εξής: Σοσιαλιστικόν Συμβούλιον Αθήνας, Πανηγυρικώτατα εορτάσαμεν σοσιαλιστικήν Πρωτομαγιά. Αν τις κωλύεται να θέση την υπογραφήν του ας θέσει ψευδώνυμον. Το τηλεγράφημα τούτο, καταχωρηθήσεται εν τω ημετέρω φύλλω ο Σοσιαλιστής. Μην σας εμποδίσει ο μικρός αριθμός του να πράξετε και δύο πρέπει να εορτάσετε οπωσδήποτε. Διότι το τοιούτον, όπως και αν έχει πράγμα, ωφέλειαν θα παράσχει και ουχί βλάβην».
Οπως ακριβώς είχε καθοριστεί, στις 2 Μάη του 1893, ημέρα Κυριακή και ώρα 5μ.μ. οι Σοσιαλιστές της ομάδας Καλλέργη και εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο - και όχι στους στύλους του Ολυμπίου Διός που από λάθος, προφανώς, πληροφόρηση γράφει ο Κορδάτος - όπου και γιόρτασαν αγωνιστικά την παγκόσμια ημέρα της Εργατικής Τάξης. Οι πληροφορίες στον Τύπο της εποχής παρουσιάζουν μεγάλη απόκλιση αναφορικά με τον αριθμό των συγκεντρωμένων, οπότε και δεν είναι εύκολο να αποφανθεί κάποιος σήμερα με ακρίβεια πάνω σ’ αυτό το ζήτημα.
Ο «Σοσιαλιστής» του δευτέρου 15ήμερου του Μάη 1893 κάνει λόγο για πάνω από 2 χιλιάδες συγκεντρωμένους. Γράφει συγκεκριμένα: «Εις τας δύο Μαΐου ώρα 5 μ.μ. παρά το αρχαίον Στάδιον, τα μέλη του “Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου” και μέγα πλήθος εκ των πασχουσών εργατικών τάξεων των ευρισκομένων υπό τον ζυγόν του μισθού, ακολουθούντες τον διεθνή των πασχουσών τάξεων αγώνα, συνηθροίσθησαν προς διαμαρτύρησιν εναντίον του σημερινού αθλίου συστήματος, όπου δυστυχούν οι πολλοί κοπιωδώς εργαζόμενοι και ευτυχούν οι ολίγοι οκνηροί, πλούσιοι, μη εργαζόμενοι και απολαμβάνοντες τον ιδρώτα των πολλών εργαζομένων… συνήλθον πλέον των 2 χιλιάδων ατόμων…».
Αντίθετα, η «Εφημερίς» παρουσίασε ένα κοινό που δεν ήταν πάνω από 200 άτομα. «Οι πλείστοι εξ αυτών ήσαν εργάται, ευπρεπώς κατά το πλείστον ενδεδυμένοι, με ερυθράς κονκάρδας επί της κομβιοδόχης, και πολύ ήσυχοι άνθρωποι. Αυτοί είναι οι πρώτοι σοσιαλισταί εν Ελλάδι, και συνήλθον χθες εις το πρώτον αυτών εν Αθήναις συλλαλητήριον».
Τέλος, η «Ακρόπολις» του Βλάση Γαβριηλίδη σημείωνε στο δικό της ρεπορτάζ στις 3 του Μάη 1893: «Είχομεν χθες και συλλαλητήριον σοσιαλιστών εις το αρχαίον στάδιον. Συνήχθησαν πλείστοι εργατικοί άνθρωποι και άλλοι κύριοι εμφορούμενοι υπό των σοσιαλιστικών αρχών, φέροντες όλοι ερυθράς κονκάρδας επί της κομβιοδόχης των και ήκουσαν τον σοσιαλιστήν κ. Καλλέργην, όστις υπεστήριξεν την αργίαν της Κυριακής διά τους εργάτας, τον περιορισμόν των εργασίμων ωρών εις οκτώ και την αλληλοβοήθειαν των εργατών. Εις το συλλαλητήριον επεκράτησε πλήρης τάξις».
Οπως ήδη αναφέρεται στα δημοσιεύματα του Τύπου της εποχής, ομιλητής στην πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση του 1893 ήταν ο Σταύρος Καλλέργης, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε: «Ο σκοπός της συναθροίσεώς μας ενταύθα είναι να υπογράψωμεν ψήφισμα διά να δοθή εν καιρώ εις την Βουλήν. Το ψήφισμα δε έχει ως εξής: Συνελθόντες σήμερον την 2 Μαΐου ημέραν Κυριακήν και ώραν 5 μ.μ. εν τω Αρχαίω Σταδίω οι κάτωθι υπογεγραμμένοι μέλη του “Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου” και υπό μισθόν πάσχοντες εψηφίσαμεν:
Α)Την Κυριακήν να κλείωσι τα καταστήματα, καθ’ όλην την ημέραν, και οι πολίται ν’ αναπαύωνται.
Β) Οι εργάται να εργάζωνται 8 ώρας την ημέραν.
Γ) Ν’ απονέμηται σύνταξις εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των.
Δ) Το συμβούλιον του “Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου” να επιδώση το ψήφισμα εις την Βουλήν.
Οι παραδεχόμενοι το ψήφισμα ας υπογράψουσιν αυτό. Δεν πιστεύω δε να υπάρχη τις ενταύθα ο οποίος να μη παραδέχεται τας σοσιαλιστικάς ιδέας και το ψήφισμα. Η συνάθροισίς μας ενταύθα σήμερον έχει παγκόσμιον χαρακτήρα…». Ο Καλλέργης αναφέρθηκε ακόμη στο ζήτημα της ιστορίας του γιορτασμού της Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα και διεθνώς, σημείωσε την πρόοδο που είχε κάνει το σοσιαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και υπογράμμισε ως άμεσους στόχους πάλης του κινήματος τη βελτίωση της θέσης των εργατών και τη διάδοση των σοσιαλιστικών ιδεών. Υστερα από την ομιλία του Καλλέργη - πάντα κατά το ρεπορτάζ του «Σοσιαλιστή» - συγκεντρώθηκαν μέσα σε μισή ώρα 500 υπογραφές κάτω από το ψήφισμα.
Η συγκέντρωση των υπογραφών συνεχίστηκε και στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα να συγκεντρωθούν περί τις 2.000 και το ψήφισμα κατατέθηκε στη Βουλή την 1η του Δεκέμβρη του 1893. Το ιστορικό της παράδοσης του ψηφίσματος στη Βουλή το περιγράφει ο ίδιος ο Καλλέργης στο φύλλο 30 του «Σοσιαλιστή», που κυκλοφόρησε στις 2 του Γενάρη του 1894. Γράφει ο Καλλέργης: «Εις τας αρχάς Δεκεμβρίου (σ.σ. του 1893) υπέβαλον ψήφισμα εις τον πρόεδρον της Βουλής κατ’ εντολήν του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου, το οποίον είχον εγκρίνει την 2αν Μαΐου 1893 οι σοσιαλισταί και εν γένει οι υπό μισθόν πάσχοντες Αθηνών -Πειραιώς, ζητούντες δι’ αυτού μικράν βελτίωσιν της αθλίας αυτών ζωής.
Μετά την επίδοσιν του ψηφίσματος ανήλθον εις το θεωρείον των δημοσιογράφων και ανέμενον μετ’ ανυπομονησίας την ανάγνωσιν αυτού. Αλλά το προεδρείον ησχολείτο εις την ανάγνωσιν ετέρων αναφορών προερχομένων εκ διαφόρων προσώπων και πραγματευομένων κατά το μάλλον και ήττον περί ανέμων και υδάτων. Αμα είδον εγώ την πράξιν αυτήν του προέδρου και μάλιστα ότε παρετήρησα να δεικνύη το περί ου ο λόγος ψήφισμα εις τους περί το προεδρείον βουλευτάς εμπαικτικώς, ωργίσθην και ανεφώνησα λέξεις τινάς διά να ελκύσω την προσοχήν των βουλευτών και των δημοσιογράφων. Αμα τη αναφωνήσει των λέξεων εκείνων οργίζεται ο πρόεδρος, κρούει ακαταπαύστως τον κώδωνα, διατάσσει την σύλληψίν μου. Οι στρατιώτες της φρουράς έρχονται αμέσως, με συλλαμβάνουν και κτυπούντες με αγρίως διά των κοπάνων των όπλων των με οδήγησαν εις το δεύτερον αστυνομικόν τμήμα, ένθα επί δύο ημέρας και δύο νύκτας παρέμεινα».
Μετά τη «φιλοξενία» του στην αστυνομία, στις 9 του Δεκέμβρη του 1893, ο Καλλέργης δικάστηκε και καταδικάστηκε να εκτίσει ποινή φυλάκισης 10 ημερών στις φυλακές του Παλαιού Στρατώνα.
Ετσι έληξε και τυπικά ο πρώτος γιορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα, που από κάθε άποψη αποτελεί σταθμό στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος. Ο προσανατολισμός εκείνης της εκδήλωσης ήταν σαφής και αφορούσε στην ανάπτυξη της πάλης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των εργατών και τη διάδοση των σοσιαλιστικών ιδεών, των ιδεών δηλαδή για μια ανώτερη, δικαιότερη κοινωνία. Ο προσανατολισμός αυτός εμπλουτίστηκε τα επόμενα χρόνια, έγινε πιο σαφής, πιο ουσιαστικός και σ’ ό,τι αφορά στις ιδέες της νέας κοινωνίας πέρασε από το πεδίο της ουτοπίας και των συγχύσεων στο πεδίο της επιστήμης με τη διάδοση του επιστημονικού σοσιαλισμού. Εντούτοις ποτέ δεν άλλαξε κατεύθυνση αφού το δίκιο του εργάτη και η καινούρια κοινωνία, που θα υπερβαίνει τον καπιταλισμό, είναι έννοιες αξεχώριστες.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Δυναμική συγκέντρωση στην Κατερίνη...
Από το http://lefteria.blogspot.com
Με δυναμική συγκέντρωση εργαζομένων του ΠΑΜΕ πραγματοποιήθηκε το πρωτομαγιάτικο απεργιακό συλλαλητήριο πριν από λίγο στο κέντρο της Κατερίνης. Έγιναν ομιλίες και ακολούθησε μαχητική πορεία με συνθήματα μέχρι το Μνημείο Ηρώων, όπου κατατέθηκαν στεφάνια για τους πεσόντες του εργατικού κινήματος από εκπροσώπους του ΠΑΜΕ και εκπροσώπους από άλλα σωματεία εργαζομένων.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Με δυναμική συγκέντρωση εργαζομένων του ΠΑΜΕ πραγματοποιήθηκε το πρωτομαγιάτικο απεργιακό συλλαλητήριο πριν από λίγο στο κέντρο της Κατερίνης. Έγιναν ομιλίες και ακολούθησε μαχητική πορεία με συνθήματα μέχρι το Μνημείο Ηρώων, όπου κατατέθηκαν στεφάνια για τους πεσόντες του εργατικού κινήματος από εκπροσώπους του ΠΑΜΕ και εκπροσώπους από άλλα σωματεία εργαζομένων.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Η Πρωτομαγιά από τα αρχαία χρόνια...
.
Η πρωτομαγιά γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο από τα αρχαία χρόνια, επειδή χοντρικά τοποθετείται στην αρχή της άνοιξης. Εκτός όμως από γιορτή της άνοιξης την πρωτομαγια γιορτάζει και το εργατικό κίνημα.
Η Εργατική πρωτομαγιά έχει τις ρίζες της στο Σικάγο των ηνωμένων πολιτειών, όπου το 1886 κατά τη διάρκεια μιας συγκέντρωσης για την καθιέρωση του 8ώρου, η αστυνομία πυροβόλησε και σκότωσε 12 διαδηλωτές.
Η εργατική πρωτομαγιά καθιερώθηκε σαν παγκόσμια ημέρα το 1891 για την ανάμνηση της καθιέρωσης του 8ώρου στην εργασία και των θανάτων των εργατών στο Σικάγο.
Μετά από πολλές άλλες συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις των εργατικών συνδικάτων σε όλο το κόσμο, η πρωτομαγιά έχει...
καθιερωθεί σαν ημέρα απεργίας.
Στην Ελλάδα πολύ γνωστά είναι τα γεγονότα του 1936 στη θεσσαλονίκη που έδωσαν την έμπνευση στον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον Επιτάφιο.
Κατα τις ταραχές που είχαν πραγματοποιηθεί τότε, η αστυνομία και ο στρατός χρησιμοποίησαν όπλα με αποτέλεσμα 12 νεκρούς εργάτες.
Παρόλο που η 1η Μαίου ξεκίνησε σαν ημέρα απεργίας, στην Ελλάδα συγκαταλέγεται στις προαιρετικές αργίες.
Παραδοσιακά όμως, με απόφαση όμως του εκάστοτε υπουργού Απασχόλησης η πρωτομαγιά χαρακτηρίζεται σαν ημέρα υποχρεωτικής αργίας, βάσει του άρθρου 1 του Α.Ν. 380/68.
Πρωτομαγιά ήθη και έθιμα
Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι είναι στις μέρες μας ίσως το μοναδικό έθιμο που εξακολουθεί να μας συνδέει με την παραδοσιακή Πρωτομαγιά. Η Πρωτομαγιά με το μάζεμα των λουλουδιών για το πρωτομαγιάτικο στεφάνι, ενισχύει τις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση. Είναι η πρώτη μέρα του Μαΐου, η οποία είναι μέρα αργίας για πολλές χώρες του κόσμου και εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι είναι μια γιορτή χωρίς κάποιο θρησκευτικό περιεχόμενο
Το έθιμο της Πρωτομαγιάς να στολίζουμε τις πόρτες των σπιτιών με στεφάνια λουλουδιών έρχεται από τα πολύ παλιά χρόνια και τότε συμβόλιζε την υποδοχή της δύναμης της φύσης στο σπιτικό.
Προτάσεις για την σύνθεση του Μαγιάτικου στεφανιού:
Μερικές προτάσεις για τη σύνθεση ενός όμορφου πρωτομαγιάτικου στεφανιού:
- Τριαντάφυλλα, γαρίφαλα, βιόλες, πασχαλιές (λιλά), γεράνια, για να είναι ανθισμένο το σπίτι.
- Κλωνάρια ανθισμένα από αγιόκλημα ή ελιά, για την ευτυχία του σπιτιού.
- Στάχυα και λουλούδια του κάμπου, όπως μαργαρίτες, παπαρούνες, για να είναι γεμάτο.
- Μια κουκιά (φυτό) με τις ρίζες και τους καρπούς της, για τη γλωσσοφαγιά.
- Ένα κλωνάρι λυγαριάς, για την αγάπη των κοριτσιών του σπιτιού.
- Ένα κεφάλι σκόρδο, κρεμασμένο στη μέση του ώστε να φαίνεται, για το μάτι.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Η πρωτομαγιά γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο από τα αρχαία χρόνια, επειδή χοντρικά τοποθετείται στην αρχή της άνοιξης. Εκτός όμως από γιορτή της άνοιξης την πρωτομαγια γιορτάζει και το εργατικό κίνημα.Η Εργατική πρωτομαγιά έχει τις ρίζες της στο Σικάγο των ηνωμένων πολιτειών, όπου το 1886 κατά τη διάρκεια μιας συγκέντρωσης για την καθιέρωση του 8ώρου, η αστυνομία πυροβόλησε και σκότωσε 12 διαδηλωτές.
Η εργατική πρωτομαγιά καθιερώθηκε σαν παγκόσμια ημέρα το 1891 για την ανάμνηση της καθιέρωσης του 8ώρου στην εργασία και των θανάτων των εργατών στο Σικάγο.
Μετά από πολλές άλλες συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις των εργατικών συνδικάτων σε όλο το κόσμο, η πρωτομαγιά έχει...
καθιερωθεί σαν ημέρα απεργίας.
Στην Ελλάδα πολύ γνωστά είναι τα γεγονότα του 1936 στη θεσσαλονίκη που έδωσαν την έμπνευση στον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον Επιτάφιο.
Κατα τις ταραχές που είχαν πραγματοποιηθεί τότε, η αστυνομία και ο στρατός χρησιμοποίησαν όπλα με αποτέλεσμα 12 νεκρούς εργάτες.
Παρόλο που η 1η Μαίου ξεκίνησε σαν ημέρα απεργίας, στην Ελλάδα συγκαταλέγεται στις προαιρετικές αργίες.
Παραδοσιακά όμως, με απόφαση όμως του εκάστοτε υπουργού Απασχόλησης η πρωτομαγιά χαρακτηρίζεται σαν ημέρα υποχρεωτικής αργίας, βάσει του άρθρου 1 του Α.Ν. 380/68.
Πρωτομαγιά ήθη και έθιμα
Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι είναι στις μέρες μας ίσως το μοναδικό έθιμο που εξακολουθεί να μας συνδέει με την παραδοσιακή Πρωτομαγιά. Η Πρωτομαγιά με το μάζεμα των λουλουδιών για το πρωτομαγιάτικο στεφάνι, ενισχύει τις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση. Είναι η πρώτη μέρα του Μαΐου, η οποία είναι μέρα αργίας για πολλές χώρες του κόσμου και εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι είναι μια γιορτή χωρίς κάποιο θρησκευτικό περιεχόμενο
Το έθιμο της Πρωτομαγιάς να στολίζουμε τις πόρτες των σπιτιών με στεφάνια λουλουδιών έρχεται από τα πολύ παλιά χρόνια και τότε συμβόλιζε την υποδοχή της δύναμης της φύσης στο σπιτικό.
Προτάσεις για την σύνθεση του Μαγιάτικου στεφανιού:
Μερικές προτάσεις για τη σύνθεση ενός όμορφου πρωτομαγιάτικου στεφανιού:
- Τριαντάφυλλα, γαρίφαλα, βιόλες, πασχαλιές (λιλά), γεράνια, για να είναι ανθισμένο το σπίτι.
- Κλωνάρια ανθισμένα από αγιόκλημα ή ελιά, για την ευτυχία του σπιτιού.
- Στάχυα και λουλούδια του κάμπου, όπως μαργαρίτες, παπαρούνες, για να είναι γεμάτο.
- Μια κουκιά (φυτό) με τις ρίζες και τους καρπούς της, για τη γλωσσοφαγιά.
- Ένα κλωνάρι λυγαριάς, για την αγάπη των κοριτσιών του σπιτιού.
- Ένα κεφάλι σκόρδο, κρεμασμένο στη μέση του ώστε να φαίνεται, για το μάτι.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Διαδηλώνουμε για...
.
Aπό το http://gkaratsioubanis.wordpress.com/
.
Διαδηλώνουμε για 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ψυχαγωγία, 8 ώρες ύπνο
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Aπό το http://gkaratsioubanis.wordpress.com/
.
Διαδηλώνουμε για 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ψυχαγωγία, 8 ώρες ύπνο
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Ο Έλληνας που μνημονεύεται καθε Πρωτομαγιά στις ΗΠΑ...
Ο μουσικός Φρανκ Μάνινγκ, που έχει γράψει τραγούδι για τον Λούη Τίκα, επισκέπτεται τον τάφο του αρκετές φορές και -όπως λέει- πίνει τσικουδιά μαζί του...
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Ανταπόκριση από τη Νέα Υόρκη (εδώ) 
Στα μέσα της δεκαετίας του 1910 οχτακόσιοι περίπου Έλληνες μετανάστες δούλευαν στα ανθρακωρυχεία του νότιου Κολοράντο, που κύριος μέτοχός τους ήταν ο μεγιστάνας του πλούτου Τζον Ντ. Ροκφέλερ. Η εκμετάλλευση των εργαζομένων ήταν τέτοια που συχνά γινόντουσαν απεργίες υπό την αιγίδα του νεοσύστατου σωματείου εργατών μεταλλείων των ΗΠΑ.
Η πιό ιστορική και αιματηρή απεργία έγινε τ0 1914 στα ανθρακωρυχεία του Λάντλοου, όταν από τους 13.000 εργαζόμενους απεργήσανε οι 11.000 που αντιπροσώπευαν 21 εθνικότητες. Ανάμεσά τους και Έλληνες, που είχαν αρχηγό τον 28ρονο Λούη Τίκας, γεννημένο στα Λουτρά Ρεθύμνου με το όνομα Ηλίας Σοπαντιδάκης.
Το Πάσχα του 1914 η τοπική πολιτοφυλακή και...
οι μπράβοι των εργοδοτών, όλοι κακοποιά στοιχεία, αφού σκότωσαν τον αρχηγό και διαπραγματευτή των απεργών Λούη Τίκας γάζωσαν με μυδράλιο ομάδα απεργών και τα γυναικόπαιδά τους, που έμεναν σε κατασκήνωση... Η εγκληματική πράξη συντάραξε την Αμερική και ο Τίκας έγινε με μιάς σύμβολο των εργαζομένων της χώρας.
Συγκλονιστική σύμπτωση: Ο Τίκας είχε γεννηθεί τον Απρίλη του 1886 -μήνας και χρονιά του ξεσηκώματος και του απαγχονισμού των εργατών στο Σικάγο- και σφαγιάστηκε ο ίδιος πάλι Απρίλη. Η "σφαγή των αθώων" όπως έγραψε η εφημερίδα του Ντένβερ, ξεσήκωσε την κοινή γνώμη και τους διανοούμενους της Αμερικής, με αποτέλεσμα να γίνει έρευνα από το Κογκρέσο, που κατεδίκασε τους θηριώδεις εργοδότες και ονομαστικά τον Ροκφέλερ. Το όνομα του Λούη Τίκας έγινε σύμβολο ηρωισμού και εκείνη την εποχή γράφτηκαν τραγούδια που εξυμνούσαν τη πράξη του.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Γιάννης-John
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Xαμός στον Πειραιά...
.
Από το http://ourgreektv.blogspot.com
Αποφάσισαν να το εκμεταλλευτούν πολλοί το 3ημερο τελικά.Δεν εξηγείται αλλιώς ο χαμός που επικρατούσε χτες το απόγευμα στο λιμάνι του Πειραιά. Αφού δεν έχει πλοία σήμερα, έκαναν όλοι αγώνα για ένα εισητήριο στο κατάστρωμα, προκειμένου να επισκεφτούν κάποιο νησί.
*Φωτογραφία Our Greek TV
**Κι εγώ στους τυχερούς ταξιδιώτες ήμουν :)
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Από το http://ourgreektv.blogspot.com
Αποφάσισαν να το εκμεταλλευτούν πολλοί το 3ημερο τελικά.Δεν εξηγείται αλλιώς ο χαμός που επικρατούσε χτες το απόγευμα στο λιμάνι του Πειραιά. Αφού δεν έχει πλοία σήμερα, έκαναν όλοι αγώνα για ένα εισητήριο στο κατάστρωμα, προκειμένου να επισκεφτούν κάποιο νησί.*Φωτογραφία Our Greek TV
**Κι εγώ στους τυχερούς ταξιδιώτες ήμουν :)
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Πρωτομαγιάτικα χιόνια στα Ιωάννινα...
Από το http://epirusgate.blogspot.com/
.
Τα χιόνια έκαναν την επανεμφάνισή τους σήμερα στα υψηλά και ορεινά σημεία του νομού Ιωαννίνων χωρίς όμως να δημιουργήσουν προβλήματα στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων.
Έτσι από χθες το βράδυ, χιόνι έπεσε στην Κατάρα, τη Μηλιά, το Δίστρατο, την Βοβούσα, την Αετομηλίτσα και τη Φούρκα.
Οι χιονοπτώσεις της...πρωτομαγιάς, οφείλονται σε ένα ψυχρό μέτωπο που ήρθε από τον βορρά ενώ από σήμερα το κρύο θα υποχωρήσει.
Από την πλευρά του ο αποχιονιστικός μηχανισμός της Νομαρχίας Ιωαννίνων βρίσκεται σε...
κατάσταση πλήρους ετοιμότητας αλλά ευτυχώς μέχρι τώρα δεν χρειάστηκε η παρέμβασή του.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
.
Τα χιόνια έκαναν την επανεμφάνισή τους σήμερα στα υψηλά και ορεινά σημεία του νομού Ιωαννίνων χωρίς όμως να δημιουργήσουν προβλήματα στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων.Έτσι από χθες το βράδυ, χιόνι έπεσε στην Κατάρα, τη Μηλιά, το Δίστρατο, την Βοβούσα, την Αετομηλίτσα και τη Φούρκα.
Οι χιονοπτώσεις της...πρωτομαγιάς, οφείλονται σε ένα ψυχρό μέτωπο που ήρθε από τον βορρά ενώ από σήμερα το κρύο θα υποχωρήσει.
Από την πλευρά του ο αποχιονιστικός μηχανισμός της Νομαρχίας Ιωαννίνων βρίσκεται σε...
κατάσταση πλήρους ετοιμότητας αλλά ευτυχώς μέχρι τώρα δεν χρειάστηκε η παρέμβασή του.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Καλή Πρωτομαγιά...
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Οι ...μαϊμούδες!
-Καλέ, τι μαϊμούδες είναι όλοι αυτοί; Εδώ ξεπέρασαν και μένα....
Δια την αντιγραφήν
Ο Ταχυδρόμος
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Χαρίζουν πρόστιμα σε παράνομους και ...καταργούν τις δίκες τους!
Σκανδαλώδης ρύθμιση για τουριστικές επιχειρήσεις από την κυβέρνηση με ...(ν)τροπολογία του βουλευτή Α. Καραμάριου που έκανε δεκτή ο υπουργός Κ. Μαρκόπουλος. Πώς πήρε την ...εκδίκησή του ο Αρ. Παυλίδης!
Ένα μεγάλο θέμα ανέκυψε κατά τη συζήτηση νομοσχεδίου του υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής.
Το νομοσχέδιο, με τον τίτλο «Λειτουργική τακτοποίηση και λοιπές διατάξεις», κατ' αρχάς νομιμοποιεί όλες τις τουριστικές επιχειρήσεις που μέχρι σήμερα λειτουργούν χωρίς ειδικό σήμα λειτουργίας (Ε.Σ.Λ.) "είτε γιατί αυτό δεν τους χορηγήθηκε εξ αρχής είτε γιατί έληξαν και δεν ανανεώθηκαν τα απαιτούμενα πιστοποιητικά είτε γιατί το χορηγηθέν Ε.Σ.Λ. δεν καλύπτει το σύνολο της υφιστάμενης εγκατάστασης τους..."
Πέρα από το αμφιλεγόμενο της ρύθμισης - αφού νομιμοποιούνται πλέον χωρίς καμιά προϋπόθεση οι παράνομοι- σημείο κλειδί του νομοσχεδίου είναι και η τροπολογία (πατήστε εδώ για να δείτε το χειρόγραφο ντοκουμέντο) που πρότεινε ο βουλευτής Δωδεκανήσου Αναστ. Καραμάριος. Τι προβλέπει; Ότι σε αυτές τις τουριστικές επιχειρήσεις "τυχόν καταβληθείσες διοικητικές κυρώσεις και για οποιοδήποτε λόγο, καταργούνται από της δημοσιεύσεως του νόμου, ούτως και, οποιεσδήποτε εκκρεμείς δίκες σχετικές με την επιβολή των παραπάνω διοικητικών κυρώσεων"!!!
Προσέξτε τη φράση "για οποιοδήποτε λόγο". Για οποιαδήποτε δηλαδή παράβαση οι επιχειρήσεις αυτές...
γλυτώνουν από τις κυρώσεις και τα πρόστιμα και σταματούν οι οποιεσδήποτε εκκρεμείς δίκες σε βάρος τους...
Δεν είναι καταπληκτικό;
Την τροπολογία έγραψε χειρόγραφα ο βουλευτής, την αποδέχτηκε ο υπουργός και την ενσωμάτωσε στο νομοσχέδιο...
Οι εκπρόσωποι όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ) καταψήφισαν ως ρουσφετολογικό το νομοσχέδιο, όπως αναφέρεται και στο επίσημο πρακτικό της Επιτροπής της Βουλής (δείτε το εδώ).
Το πιο ενδιαφέρον ίσως είναι ότι μόλις πληφορήθηκε τη ρύθμιση αυτή ο Αριστ. Παυλίδης -που έχει θανάσιμη κόντρα με τον Αν. Καραμάριο- τη θεώρησε ...ανέλπιστο δώρο στην υπόγεια κόντρα με το κόμμα του κι άρχισε να διαμηνύει ότι ζητείται η δική του παραίτηση για το θέμα των επιδοτήσεων στις άγονες γραμμές την ώρα που η κυβέρνηση κάνει τέτοιες προκλητικές ρυθμίσεις... Εδειχνε να παίρνει την εκδίκησή του!
Τώρα το θέμα που ερευνάται είναι ποιοι κυρίως ευνοούνται από τις χαριστικές ρυθμίσεις, σε ποιες περιοχές κυρίως βρίσκονται και πόσα είναι τα ποσά που χαρίζονται. Διότι μπορεί ο υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης να λέει ότι δεν είναι μεγάλα ποσά, αλλά πληροφορίες από τον τουριστικό χώρο αναφέρουν ότι συμπεριλαβάνονται και κάποιοι επιχειρηματίες που -επικαλούμενοι το για "οποιοδήποτε λόγο" της ρύθμισης- θα γλυτώσουν εκατομμύρια ευρώ.
Βουλευτές της αντιπολίτευσης κάνουν ηδη λόγο για "νέο σκάνδαλο" και μένει να φανεί πόσο έντονα θα αντιδράσουν από την ερχόμενη εβδομάδα στη Βουλή...
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Ένα μεγάλο θέμα ανέκυψε κατά τη συζήτηση νομοσχεδίου του υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής.Το νομοσχέδιο, με τον τίτλο «Λειτουργική τακτοποίηση και λοιπές διατάξεις», κατ' αρχάς νομιμοποιεί όλες τις τουριστικές επιχειρήσεις που μέχρι σήμερα λειτουργούν χωρίς ειδικό σήμα λειτουργίας (Ε.Σ.Λ.) "είτε γιατί αυτό δεν τους χορηγήθηκε εξ αρχής είτε γιατί έληξαν και δεν ανανεώθηκαν τα απαιτούμενα πιστοποιητικά είτε γιατί το χορηγηθέν Ε.Σ.Λ. δεν καλύπτει το σύνολο της υφιστάμενης εγκατάστασης τους..."
Πέρα από το αμφιλεγόμενο της ρύθμισης - αφού νομιμοποιούνται πλέον χωρίς καμιά προϋπόθεση οι παράνομοι- σημείο κλειδί του νομοσχεδίου είναι και η τροπολογία (πατήστε εδώ για να δείτε το χειρόγραφο ντοκουμέντο) που πρότεινε ο βουλευτής Δωδεκανήσου Αναστ. Καραμάριος. Τι προβλέπει; Ότι σε αυτές τις τουριστικές επιχειρήσεις "τυχόν καταβληθείσες διοικητικές κυρώσεις και για οποιοδήποτε λόγο, καταργούνται από της δημοσιεύσεως του νόμου, ούτως και, οποιεσδήποτε εκκρεμείς δίκες σχετικές με την επιβολή των παραπάνω διοικητικών κυρώσεων"!!!
Προσέξτε τη φράση "για οποιοδήποτε λόγο". Για οποιαδήποτε δηλαδή παράβαση οι επιχειρήσεις αυτές...
γλυτώνουν από τις κυρώσεις και τα πρόστιμα και σταματούν οι οποιεσδήποτε εκκρεμείς δίκες σε βάρος τους...
Δεν είναι καταπληκτικό;
Την τροπολογία έγραψε χειρόγραφα ο βουλευτής, την αποδέχτηκε ο υπουργός και την ενσωμάτωσε στο νομοσχέδιο...
Οι εκπρόσωποι όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ) καταψήφισαν ως ρουσφετολογικό το νομοσχέδιο, όπως αναφέρεται και στο επίσημο πρακτικό της Επιτροπής της Βουλής (δείτε το εδώ).
Το πιο ενδιαφέρον ίσως είναι ότι μόλις πληφορήθηκε τη ρύθμιση αυτή ο Αριστ. Παυλίδης -που έχει θανάσιμη κόντρα με τον Αν. Καραμάριο- τη θεώρησε ...ανέλπιστο δώρο στην υπόγεια κόντρα με το κόμμα του κι άρχισε να διαμηνύει ότι ζητείται η δική του παραίτηση για το θέμα των επιδοτήσεων στις άγονες γραμμές την ώρα που η κυβέρνηση κάνει τέτοιες προκλητικές ρυθμίσεις... Εδειχνε να παίρνει την εκδίκησή του!
Τώρα το θέμα που ερευνάται είναι ποιοι κυρίως ευνοούνται από τις χαριστικές ρυθμίσεις, σε ποιες περιοχές κυρίως βρίσκονται και πόσα είναι τα ποσά που χαρίζονται. Διότι μπορεί ο υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης να λέει ότι δεν είναι μεγάλα ποσά, αλλά πληροφορίες από τον τουριστικό χώρο αναφέρουν ότι συμπεριλαβάνονται και κάποιοι επιχειρηματίες που -επικαλούμενοι το για "οποιοδήποτε λόγο" της ρύθμισης- θα γλυτώσουν εκατομμύρια ευρώ.
Βουλευτές της αντιπολίτευσης κάνουν ηδη λόγο για "νέο σκάνδαλο" και μένει να φανεί πόσο έντονα θα αντιδράσουν από την ερχόμενη εβδομάδα στη Βουλή...
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
To Press-gr αποκαλύπτει...
Να και το ...ραβασάκι του Α. Καραμάριου για το σβήσιμο των προστίμων και την κατάργηση των δικών για τις τουριστικές επιχειρήσεις!
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
(Κάντε κλικ πάνω στο έγγραφο για να μεγαλώσει)
Διαβάστε παραπάνω (πατήστε εδώ) το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για τη σκανδαλώδη ρύθμιση του υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης σχετικά με τη "νομιμοποίηση" των παράνομων τουριστικών επιχειρήσεων.
Αυτό είναι το ...χειρόγραφο του βουλευτή Δωδεκανήσου της ΝΔ Αν. Καραμάριου ο οποίος πρότεινε την προσθήκη (στην παράγραφο 5 του άρθρου 1 του νομοσχεδίου για τις τουριστικές επιχειρήσεις) που προβλέπει ότι "Τυχόν επιβληθείσες διοικητικές κυρώσεις και για οποιοδήποτε λόγο, καταργούνται από της δημοσιεύσεως του νόμου, ούτως και, οποιεσδήποτε εκκρεμείς δίκες σχετικές με την επιβολή των παραπάνω διοικητικών κυρώσεων"...
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Η φετινή Πρωτομαγιά...
.
Γράφει η Ρόζα Βιδάλη
Πρόεδρος ΠΑΣΥΠ-ΔΕΗ
Aπό το http://www.resaltomag.gr/
.
Η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά συμπίπτει με τη μεγάλη οικονομική κρίση που δημιούργησε η παγκοσμιοποίηση, η νέα τάξη πραγμάτων και οι τράπεζες.
Είναι ανάγκη λοιπόν, η φετινή 1η ΜΑIΟΥ να σημάνει την ανατροπή στις πολιτικές εκείνες που έχουν οδηγήσει χιλιάδες εργαζόμενους στην ηττοπάθεια και τον ωχαδερφισμό και όχι στο δρόμο του αγώνα και της διεκδίκησης.
Όλοι πλέον γνωρίζουν ότι οι προκλήσεις της σημερινής εποχής δεν μπορούν να απαντηθούν μέσα από παραταξιακές και κομματικές λογικές αλλά μόνο όταν οι έννοιες:ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, αποκτήσουν νόημα και μόνο όταν η καθαρή μας φωνή βρει διέξοδο μέσα από μια πλατιά κοινωνική συμμαχία και...
γκρεμίσει τα σχέδια των τεχνοκρατών της εξουσίας.
Η ανασυγκρότηση του Σ/Κ πρέπει να γίνει άμεσα και με όρους ειλικρινείας και σοβαρών επιχειρημάτων και στη συνέχεια να αναδειχθούν οι πραγματικές καθαρές φωνές που έχουν συνεπή και αποφασιστική δράση.
Η φετινή Πρωτομαγιά δεν πρέπει να έχει το χαρακτήρα μνημοσύνου και δημαγωγικής έκφρασης αλλά να δώσει το σύνθημα της ανατρεπτικής πολιτικής ενάντια σε κόμματα και κυβερνήσεις που με τις ενέργειές τους προσπαθούν να μας αφαιρέσουν τις κατακτήσεις και τα νόμιμα δικαιώματα μας.
Οφείλουμε λοιπόν να αντισταθούμε σθεναρά σε αυτό που μας ετοιμάζουν και να απαντήσουμε δυναμικά στη προπαγάνδα των μηχανισμών της εξουσίας και ορισμένων μέσων ενημέρωσης που συκοφαντούν αγώνες και εργαζομένους διότι κάποιοι δε θέλουν να ασκούμε το δικαίωμα που μας δίνει το ίδιο το Σύνταγμα να συνδικαλιζόμαστε και να παλεύουμε για τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Ήρθε η ώρα να περάσουμε στην αντεπίθεση και να απομονώσουμε τους υπονομευτές και ψευτοηγεμόνες του Σ/Κ, που με τις συμπεριφορές και τις ενέργειες τους, με πράξεις πραξικοπηματικές δηλητηρίασαν το επαναστατικό πνεύμα των εργαζομένων και δημιούργησαν το αίσθημα της απαξίωσης στις τάξεις των εργαζομένων.Ο ΠΑΣΥΠ/ΔΕΗ καλεί τους εργαζόμενους να υψώσουν τη φωνή τους, να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους και να γίνουν συνοδοιπόροι στο ΝΕΟ, ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΓΩΝΑ που κάνει ο Σύλλογός μας για τη διασφάλιση των κατακτήσεων μας.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Γράφει η Ρόζα Βιδάλη
Πρόεδρος ΠΑΣΥΠ-ΔΕΗ
Aπό το http://www.resaltomag.gr/
.
Η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά συμπίπτει με τη μεγάλη οικονομική κρίση που δημιούργησε η παγκοσμιοποίηση, η νέα τάξη πραγμάτων και οι τράπεζες.Είναι ανάγκη λοιπόν, η φετινή 1η ΜΑIΟΥ να σημάνει την ανατροπή στις πολιτικές εκείνες που έχουν οδηγήσει χιλιάδες εργαζόμενους στην ηττοπάθεια και τον ωχαδερφισμό και όχι στο δρόμο του αγώνα και της διεκδίκησης.
Όλοι πλέον γνωρίζουν ότι οι προκλήσεις της σημερινής εποχής δεν μπορούν να απαντηθούν μέσα από παραταξιακές και κομματικές λογικές αλλά μόνο όταν οι έννοιες:ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, αποκτήσουν νόημα και μόνο όταν η καθαρή μας φωνή βρει διέξοδο μέσα από μια πλατιά κοινωνική συμμαχία και...
γκρεμίσει τα σχέδια των τεχνοκρατών της εξουσίας.
Η ανασυγκρότηση του Σ/Κ πρέπει να γίνει άμεσα και με όρους ειλικρινείας και σοβαρών επιχειρημάτων και στη συνέχεια να αναδειχθούν οι πραγματικές καθαρές φωνές που έχουν συνεπή και αποφασιστική δράση.
Η φετινή Πρωτομαγιά δεν πρέπει να έχει το χαρακτήρα μνημοσύνου και δημαγωγικής έκφρασης αλλά να δώσει το σύνθημα της ανατρεπτικής πολιτικής ενάντια σε κόμματα και κυβερνήσεις που με τις ενέργειές τους προσπαθούν να μας αφαιρέσουν τις κατακτήσεις και τα νόμιμα δικαιώματα μας.
Οφείλουμε λοιπόν να αντισταθούμε σθεναρά σε αυτό που μας ετοιμάζουν και να απαντήσουμε δυναμικά στη προπαγάνδα των μηχανισμών της εξουσίας και ορισμένων μέσων ενημέρωσης που συκοφαντούν αγώνες και εργαζομένους διότι κάποιοι δε θέλουν να ασκούμε το δικαίωμα που μας δίνει το ίδιο το Σύνταγμα να συνδικαλιζόμαστε και να παλεύουμε για τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Ήρθε η ώρα να περάσουμε στην αντεπίθεση και να απομονώσουμε τους υπονομευτές και ψευτοηγεμόνες του Σ/Κ, που με τις συμπεριφορές και τις ενέργειες τους, με πράξεις πραξικοπηματικές δηλητηρίασαν το επαναστατικό πνεύμα των εργαζομένων και δημιούργησαν το αίσθημα της απαξίωσης στις τάξεις των εργαζομένων.Ο ΠΑΣΥΠ/ΔΕΗ καλεί τους εργαζόμενους να υψώσουν τη φωνή τους, να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους και να γίνουν συνοδοιπόροι στο ΝΕΟ, ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΓΩΝΑ που κάνει ο Σύλλογός μας για τη διασφάλιση των κατακτήσεων μας.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Τα ψώνια της Αλέκας...
.
Aπό το http://enimerwsi-gr.blogspot.com
. .
Τα κόκκινα γαρύφαλλα είχαν την τιμητική τους σε φυτώριο στη Νέα Μάκρη... Η γραμματέας του κόμματος του "λαού" κ. Παπαρήγα, συνοδευόμενη από 6 αστυνομικούς ψώνισε για την "αγωνιστική" ημέρα της πρωτομαγιάς. Ήταν βέβαια αρκετά ευγενική με τους υπαλλήλους, παρά το γεγονός που δεν μπορούσε να κουνηθεί από τον ασφυκτικό κλοιό των "βodyguards".Θέλουμε να επισημάνουμε ότι μας έκανε εντύπωση η επιλογή της μάρκας παπουτσιών που φορούσε η γραμματέας του ΚΚΕ στηρίζει NIKE! Καλή πρωτομαγιά σε όλους σας!
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα »
Aπό το http://enimerwsi-gr.blogspot.com
. .
Τα κόκκινα γαρύφαλλα είχαν την τιμητική τους σε φυτώριο στη Νέα Μάκρη... Η γραμματέας του κόμματος του "λαού" κ. Παπαρήγα, συνοδευόμενη από 6 αστυνομικούς ψώνισε για την "αγωνιστική" ημέρα της πρωτομαγιάς. Ήταν βέβαια αρκετά ευγενική με τους υπαλλήλους, παρά το γεγονός που δεν μπορούσε να κουνηθεί από τον ασφυκτικό κλοιό των "βodyguards".Θέλουμε να επισημάνουμε ότι μας έκανε εντύπωση η επιλογή της μάρκας παπουτσιών που φορούσε η γραμματέας του ΚΚΕ στηρίζει NIKE! Καλή πρωτομαγιά σε όλους σας!
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι της κυβέρνησης...
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Τι τραβάμε κι εμείς τα γουρουνάκια...
Προϊόν «βιοτρομοκρατίας» ή αποτέλεσμα της ακόρεστης
επιθυμίας για χοιρινό η γρίπη των χοίρων;
Ενισχύονται οι απόψεις που υποστηρίζουν ότι η γρίπη των χοίρων γεννήθηκε στα εργαστήρια και ότι το νέο στέλεχος του ιού που έχει προκαλέσει ανησυχία σε ολόκληρο τον πλανήτη είναι προϊόν «βιοτρομοκρατίας». Το περιοδικό NewScientist γράφει πάντως ότι η νέα γρίπη "είναι αποτέλεσμα της ακόρεστης επιθυμίας μας για χοιρινό..."
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Μαγιάτικα έθιμα...
. Aπό την Φένια Σακκά
.
Από την παραμονή της Πρωτομαγιάς ο κόσμος ξεχύνεται στις εξοχές και στα προάστια, όπου υπάρχουν λουλούδια, το ίδιο κάνει και ανήμερα,για να συναντήσει την ανθισμένη άνοιξη και να την φέρει στην πόλη. Η Πρωτομαγιά των λαϊκών παραδόσεων έχει επιδράσεις από τα Ανθεστήρια των Αρχαίων Ελλήνων, τωνΒυζαντινών, οι οποίες φθάνουν από τις γιορτές της Πρωτομαρτιάς ως τον Μάη. Το χαρακτηριστικό των στοιχείων αυτών είναι η ανθρώπινη χαρά για την Άνοιξη και την λατρεία της βλάστησης. Για αυτό, φτιάχνουμε τους "Μάηδες" με λουλούδια και κλαδιά που κόβονται από τους αγρούς και τα σπίτια, οι οποίοι θα τοποθετηθούν στις αυλές και τις πόρτες των σπιτιών, προκειμένου να μεταδώσουν στους ανθρώπους την δροσιά και την άνθησή τους. Έτσι από την παραμονή της Πρωτομαγιάς μαζεύουμε λουλούδια...
μέσα σε κανίστρια, όπως βιολέτες πολύχρωμες, τριαντάφυλλα, κρίνοι, γαρύφαλλα, αρμπαρόριζες, νερατζάνθια και αγιοκλήματα που μαζί με τις κίτρινες μαργαρίτες, τα στάχυα και τα σπάρτα του κάμπου θα φτιάξουμε το μεγάλο στεφάνι του Μάη. Αυτό θα βρεθεί κρμασμένο το ξημέρωμα, για να πάρει την νυχτερινή δροσιά πριν το ζεστάνει ο ήλιος...
Η νεοελληνική ερμηνεία του Μάη (Μαγιού) είναι πολύ κοντά στα μάγια και την μαγεία. Για αυτό τοποθετούμε για προφύλαξη στο στεφάνι του Μάη σκόρδο και κρεμμύδι και αγκάθι για το κακό μάτι.
Ο "Μάης" θα δεθεί με κόκκινη κορδέλα και θα "ακουμπάει" με ζεστασιά στο σπίτι, για να του φέρνει από την έξω ζωή μαγεία και δύναμη. Οι ευχές που ακούγονται κρεμόντας τον είναι: "Και του χρόνου", "Καλό μας Μάη", "Με το καλό να τον κάψουμε του Άι Γιαννιού".
.
Από την παραμονή της Πρωτομαγιάς ο κόσμος ξεχύνεται στις εξοχές και στα προάστια, όπου υπάρχουν λουλούδια, το ίδιο κάνει και ανήμερα,για να συναντήσει την ανθισμένη άνοιξη και να την φέρει στην πόλη. Η Πρωτομαγιά των λαϊκών παραδόσεων έχει επιδράσεις από τα Ανθεστήρια των Αρχαίων Ελλήνων, τωνΒυζαντινών, οι οποίες φθάνουν από τις γιορτές της Πρωτομαρτιάς ως τον Μάη. Το χαρακτηριστικό των στοιχείων αυτών είναι η ανθρώπινη χαρά για την Άνοιξη και την λατρεία της βλάστησης. Για αυτό, φτιάχνουμε τους "Μάηδες" με λουλούδια και κλαδιά που κόβονται από τους αγρούς και τα σπίτια, οι οποίοι θα τοποθετηθούν στις αυλές και τις πόρτες των σπιτιών, προκειμένου να μεταδώσουν στους ανθρώπους την δροσιά και την άνθησή τους. Έτσι από την παραμονή της Πρωτομαγιάς μαζεύουμε λουλούδια...μέσα σε κανίστρια, όπως βιολέτες πολύχρωμες, τριαντάφυλλα, κρίνοι, γαρύφαλλα, αρμπαρόριζες, νερατζάνθια και αγιοκλήματα που μαζί με τις κίτρινες μαργαρίτες, τα στάχυα και τα σπάρτα του κάμπου θα φτιάξουμε το μεγάλο στεφάνι του Μάη. Αυτό θα βρεθεί κρμασμένο το ξημέρωμα, για να πάρει την νυχτερινή δροσιά πριν το ζεστάνει ο ήλιος...
Η νεοελληνική ερμηνεία του Μάη (Μαγιού) είναι πολύ κοντά στα μάγια και την μαγεία. Για αυτό τοποθετούμε για προφύλαξη στο στεφάνι του Μάη σκόρδο και κρεμμύδι και αγκάθι για το κακό μάτι.
Ο "Μάης" θα δεθεί με κόκκινη κορδέλα και θα "ακουμπάει" με ζεστασιά στο σπίτι, για να του φέρνει από την έξω ζωή μαγεία και δύναμη. Οι ευχές που ακούγονται κρεμόντας τον είναι: "Και του χρόνου", "Καλό μας Μάη", "Με το καλό να τον κάψουμε του Άι Γιαννιού".
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Εγγραφή στο
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
Follow by Email
